Cherry
@Nyksgod
11 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Melisa Kesmez’in Çiçeklenmeler’i, yasın ve iyileşmenin o sessiz, görünmez katmanlarını incelikle anlatan bir metin. Türkan’ın hikâyesini okurken içimde sürekli hafif bir hüzün dolaştı; bir evin eksilmiş hâlinin, eşyaların bile insana dokunan o tuhaf ağırlığının ne kadar gerçek olduğunu hissettim.
Orhan’a duyduğu sevgi ise hikâyenin en kırılgan yerlerinden biri. Çok sevmiş ama o sevgi hiçbir zaman hak ettiği karşılığı bulmamış. Belki de bu yüzden Türkan’ın içindeki o ince burukluk metnin tamamına siniyor.
Yine de romanın sonlarına doğru beliren küçük ferahlık hissi çok kıymetliydi. Türkan’ın yavaş yavaş hayata doğru açılması, karavan yolculukları, Ulaş ve Ali’nin varlığı… Tüm bunlar hikâyeye ince bir ışık bırakıyor.
Kesmez’in dili zarif ve ölçülü; gösterişten uzak ama son derece sahici. Kitap bittiğinde içimde hem bir yasın gölgesi hem de usul usul gelen bir çiçeklenme hissi kaldı.
Bu okuduğum ikinci kitabıydı yazarın. Anlatış tarzını çok sevdim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sally Rooney’nin Normal İnsanlar adlı romanını okurken karakterlere kendimi oldukça yakın hissettim. Connell ve Marianne’in yaşadıkları duygular, aralarındaki karmaşık ilişki ve kişisel iç dünyaları bana tanıdık geldi. İki karakterle de farklı yönlerden bağ kurabildim. Bu yönüyle kitap, yalnızca bir aşk hikayesi değil; aynı zamanda büyümek, kendini tanımak ve
ilişkiler üzerine de düşündürüyor.
Rooney’nin sade ama etkileyici bir anlatımı var. Günlük diyaloglar doğal ve gerçekçiydi; karakterlerin birbirlerine söyledikleri kadar söyleyemedikleri de bir o kadar anlamlıydı. Bu da kitabı duygusal olarak güçlü kılıyor. Hiç zorlamadan, akıcı bir şekilde derin konulara dokunması bana çok iyi geldi.
Yazarın dilini ve anlatım tarzını gerçekten beğendim. Okuması hem kolay hem de düşündürücüydü. Bu kitap sayesinde Sally Rooney’nin dünyasına adım attım ve diğer kitaplarını da merak etmeye başladım.
Normal İnsanlar, benim için sadece güzel bir okuma deneyimi değil; aynı zamanda kendimi, ilişkileri ve hayatı biraz daha sorgulamama neden olan bir kitaptı. Sessiz ama etkileyici bir roman arayanlara kesinlikle öneririm
Son zamanlarda okuduğum en sürükleyici kitaplardan biriydi Gece Yarısı Kütüphanesi. Konusu hem hayal gücünü besleyen hem de derin düşüncelere sevk eden bir yapıya sahipti. Bana en çok şunu fark ettirdi: Her şey, olması gerektiği gibi olur.
Yaşanmamış ihtimallerin peşinde kendimizi yargılamaktan vazgeçmeliyiz. Seçimlerimiz bazen doğru, bazen yanlış olabilir; ancak hayatın akışı tam da böyle bir denge üzerine kurulu. Önemli olan, içimizden gelen sesi dinleyerek adım atmak.
