Furkan koçak
@Nymia
Zabıt Katibi
Ön Lisans
Erzurum
11 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Puan vermedi·152 syf.·
716 günde okudu
·2026 1. kitabı
Ruşen Eşref Ünaydın’ın 1918 yılında daha 1.dünya harbi devam ederken 24, 26 ve 28 Mart günlerinde Mustafa Kemal Paşa’yı ziyaret ederek saatlerce gerçekleştirdikleri mülakatların 12 yıl sonra yani 1930 yılında yine Ruşen Eşref Bey tarafından kitap haline getirilmesinden ibaret olan bu kitap tüm vatansever Türk evladı tarafından okunması gereken bir kitap olduğunun kanısındayım. Her ne kadar Çanakkale muharebeleri ile ilgili bir çok kaynak olsa da bu kitap bizzat Paşa’nın o dönem yaşanılan imkansızlıkları, düşmanın ne derece kuvvetli olduğunu, alınan kararların vehametini; hangi koşullar altında bu kararların alındığını (örneğin; ben size taarruzu değil ölmeyi emrediyorum veya anafartalar taaruzu ile düşmanın kıyıdan sökülüp atılması gibi) ve yüce Türk ordusunun kahramanlığını bizzat birinci dilden anlatmasını içeriyor. Ayrıca, Paşa’nın muharebeler esnasında kendi aldığı notları, haritaları da bu mülakat esnasında sunması ve bunların kitaba eklenmesi anlaşılabilirliği artırıyor. Öncelikle bu mülakat için çok kıymetli siyasetçi, gazeteci, tuttuğum takımın kurucularından birisi Katibi Umumi Ruşen Eşref Ünaydın’a sonsuz teşekkürler ile huzur içinde uyumasını temenni etmekle Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu ve önderi Mustafa Kemal Atatürk’e ve onunla birlikte yahut başka bir yerde vatan için gözünü kırpmadan canını veren tüm aziz şehitlerimize rahmetler diliyorum. Vatan size minnettardır !
Anafartalar Kumandanı Mustafa Kemal’le MülakatRuşen Eşref Ünaydın · Yeni Zamanlar Şafak · 1964100 okunma
…Demek ki düşman bana benim askerlerimden daha yakın. Ve düşman benim bulunduğum yere gelse kuvvetlerim pek fena bir duruma düşecekti. O zaman, artık bu, bilmiyorum, mantıklı bir çıkar yol arama mıdır yoksa içgüdü ile midir bilmiyorum, kaçan askerlere: Düşmandan kaçılmaz, dedim.
-Cephanemiz kalmadı, dediler.
-Cephaneniz yoksa süngünüz var dedim. Ve bağırarak bunlara süngü taktırdım, yere yatırdım. Aynı zamanda Conkbayırı’na doğru ilerlemekte olan piyade alayı ile dağ bataryasının yetişebilen askerlerinin “marş marş”la benim bulunduğum yere gelmeleri için yanımdaki emir subayını geriye yolladım. Bu askerler süngü takıp yere yatınca düşman askerleri de yere yattı. Kazandığımız an bu andır.
