Ben ömrümde bu kadar kötü şiirlerden oluşan çok az kitaba rastlamışımdır. Evet, güzel ve çarpıcı bir cümle ile girişi yaptım, hadi devam edelim :)
Kötü kitapların avcısı ve korkulu rüyası olduğum doğrudur ama aynı zamanda yeni kitaplar keşfetmeyi, yeni ve bilinmedik lezzetler tatmayı da pek severim; kıyıda köşede kalmış, kıymeti anlaşılamamış eserleri okumak inanılmaz haz verir bana. Bu yüzden de epey araştırırım, incelemelere bakarım, puanlara bakarım vesaire...
Yine keşfe çıkmış iken bu kitaba denk geldim bir ara ve epey merak ettim, zira 1000K gibi bir mecrada yaklaşık 2 bin okuma ile birlikte 9.7 gibi olağanüstü bir puan almış bir kitaptan bahsediyoruz. Dolayısıyla iştahımı kabarttı bu manzara.
Hele bir de bu minvalde yorumlarla karşılaşınca hepten meraklandım:
"Bunlar nasıl sözler, aman Allah'ım!"
"Ben daha önce şiir okumamışım!'
Allah Allah dedim ve başladım okumaya. Bu hayatta çok kere hayallerimin suya düştüğü oldu, beklentilerimin karşılanmadığı oldu, işte bu uygulamada bunu bir kez daha yaşadım.
Bu kadar övülen, yüksek puanlar verilen kitap nasıl bu kadar kötü olabilir? Durum epey vahim... Ya insanlar iyi birer okur değil -ki bu su götürmez bir gerçek- ya da zevk sahibi değiller. Bu kadar klişe, saçma salak cümlelerin bir araya geldiği şiirleri nasıl olur da beğendiler anlamış değilim. Sanırım bu kitabı okuyan ve inanılmaz puanlar veren, göklere sığdıramayan 2 bin kişi, ömründe ne bir şiir okumuş ne de şiirin ne olduğundan haberdar.
Şiirler -adına şiir denirse- o kadar ucuz ve bayağı ki, okurken utandım çoğu zaman. Hani film izlerken kendimizi kaptırır ve filmdeki karakterin yerine utanırız falan ya, aynı duygulara girdim...
Bu kadar klişe, bayağı ve ucuz satırlara denk gelmedim daha önce.
Ve işin garibi kitabın yazarı tamlamalar ile, uzun cümleler ile