Kel Zeynel’in alayıydı bu.Takımının en sonunda ,gözlerinden uyku akarak elindeki kuru ekmeği kemire kemire eşeği ile uygun adım tin tin yürüyordu.Yürüyüş yolunu denetleyen bölük çavuşu geçerken laf attı:” ne haber Zeynel Ağa?” Zeynel,”ne olacak Çavuşum… dedi, Allah yine’ yürü ya kulum ‘dedi, yürüyorum.” Çavuşun kahkahası gece Sesizliği içinde tabanca gibi patladı.