Buradan kaçtığımı sandım. Sadece ufak bir hasarla buradan kaçacak tek kiş olduğumu. Korktuğumda ya da yalnız olduğumda; ki çoğu zaman öyleydim... Kendimi bununla rahatlatıyordum
Eskiden uyuyamadığım gecelerde, yalnız hissettiğimde ve yaşamaktan bıktığımda bazen onu düşünürdüm. Dokunuşunun beni bir şekilde hem parçalarıma ayırıp hem de bir araya getirdiğini hatırlardım. Hatırlar ve tekrar unutmaya çalışırdım.