Ailenin temeli anne, koruyucusu baba neşesi çocuklar. Ömrüm vefa ederse annemi yazmak istiyorum. Aslında her kişinin hayatı bir roman gibi. Söz arasında çoğu kişiden duymuşsunuzdur. 'Anlatsam hayatım roman olur derler. Az önce okuduğum bir iletide şöyle yazıyordu: 'sizi tanıyan son kişi öldüğünde siz var mısınız?' her insanın çabası iz bırakmak, anılmak, hatırlanmak. İnsanın ölümünün unutulunca olduğu gerçeği var. Akılda kalmak, yaşamak istiyorsak eser bırakmalıyız. Dünyaya bağlanmanın yolları yine insana çıkıyor. Binlerce yıldan beri insanoğlu ölümsüzlüğü ararken taşa, toprağa, ağaca , dağa ulaşabildiği her şeye bir iz bırakıyor. Sonradan gelenler onların bıraktıkları üzerinden kendini tanımaya başlıyor. Yenilerde insan için, frekans, enerjiden ibaretiz diyorlar ya. Mesela Prof. Dr
İsmail Hakkı Aydın ısrarla :okuyun ! Diyor.
İki günü aynı yaşamamak gerekir. Özetle insan kendini yine kendisi ile daha öncekilerin bıraktıkları ile eğitiyor. Ne zamana kadar onu bilen yok !