Ve şimdi yalnız ondan değil,kendisinden de kaçması gerekliydi;çünkü ondan kaçmakla kendisini ateşten kurtaramayacağını görüyordu,nereye gitse,ne yapsa bunun mümkün olmadığını ,onu unutmak için birçok günler ve geceler böyle uykusuz,perişan yaşamak zorunda olduğunu ,hele bundan sonra ondan,bin yazıklanma,bin azap içinde köpekler gibi sürüneceğini düşünerek "Cezadır,ah,cezadır!" demek istiyor,fakat önünde hayatı ancak ölümle kurtulmak mümkün olan bir işkence gibi görünüyordu.