Ersan
@Okurersan
Gündüz görebileceğimiz tek yıldız Güneştir.
Şu anda okuduğu kitap
Tarih çoğu kez tarih kitaplarından, bazende romanlardan öğrenilir. "İnce Memed" kuruluş sonrası dönemde toplumun yaşadığı zorlukları bize en açık şekilde anlatırken, gücü olanın güçsüzü ezdigi dünyada, güçsüzlerin ardında birleştiği İnce Memed bir kahraman değil, bir "haklı" olma çabası içindedir.
Reklam
Yerleşik hayata geçiş sürecinde Anadolu'nun kışı kışlaklarda, yazı yaylaklarda geçiren Türkmen obalarının yaşadığı zorlukları etkileyici bir dille ifade eden Yaşar Kemal'in "Binboğalar Efsanesi" romanı sizi adeta o dönemin içine sürüklüyor. Beğenerek okuyacağınız güzel bir kitap. İyi okumalar dilerim.
"İdam cezası" ne kadar yanlış bir ifade değil mi? Ceza denilen şey insana yaptığı hatanın bedelini ödeten ve bir daha o hatayı yapmaması için onda pişmanlık uyandırması gereken bir yöntemdir. Oysa ki "idam" yani ölüm nasıl bir ceza olabilir ki? Hadi bir ders aldın diyelim eee sonra bu pişmanlığını nasıl göstereceksin? O nedenle "idam" bir ceza değil, Tanrı'nın görevini üstlenmek ve ona kendini ortak etmektir. Bu olaya dinsel bir bakış açısı. Toplumsal olarak bakılacak olursa da idam tam anlamıyla çağdışı ve "insan" olgusuna hiçbir şekilde yakışmayan bir son. Büyük yazar da bu çağdışı yöntemi eleştirmek için en güçlü silahını, kalemini etkili şekilde kullanarak insanlığın yürüdüğü medeniyet yoluna en önemli taşları döşemiştir. İste bu yüzden o "Victor Hugo'dur"
Agatha Christie'nin okuduğum ilk romanı olan Doğu Ekspresi'nde Cinayet'e giden yolun taşları ilk olarak Zülfü Livaneli'nin "Serenad" kitabı ve aynı zaman zarfında izlediğim "Pera Palas'ta gece yarısı" diziyle döşendi. Neden sebep olduklarını keşfetmeyi ise size bırakıyorum. Polisiye roman severler için bence gayet güzel bir kitap. Kurgusu, olay örgüleri ve sade anlatım biçimiyle insanı yormadan ilerliyor. Zihin jimnastiği yapmak isteyenler içinde kesinlikle tavsiye ediyorum. Kitap boyunca kafanızda kendi neticenizi oluşturuyorsunuz ve bu netice Agatha Christie'nin kafasında kurguladığı netice ile aynı çıkarsa kendinizi alkışlayabilirsiniz. Şimdiden iyi okumalar dilerim, pişman olmayacaksınız.
Kitap, bir hayal ürünü değil de, yaşanmış olaylar üzerine oluşturulduğu için edebi yönü hakkında bir yorumda bulunmayı haksızlık olarak düşünüyorum. Bizi olduğumuz an'dan alıpta o kara günlere götürüyor ve kalbinize adeta bir bıçak saplanıyor gibi hissediyorsunuz. İnsanoğlu'nun nasıl olur da Tanrı'nın yeryüzünde ki temsilcisi olur fikrini sorguluyor ve buna tüm benliğiniz ile karşı çıkıyorsunuz. Belki de bazıları bize Tanrı'nın cehennem yüzünü gösteriyor. Kitabı okurken insanın canını en çok acıtan ise bir zamanlar yaşanmış bu zulmün şimdi bir yerlerde halen yaşanıyor olması duygusu. İnsanlık hangi devir olursa olsun aslında hep aynı çarkın içinde dönüp duruyor. Medeniyet denilen şey sadece kısa romantik hikâyeler gibi kalıyor hayatımızda. Bu kitapta şunu da öğreniyoruz, bazen hafife alınan veya görülmek istenmeyen kin, geçmişe öfke ve dışavurulmayan intikam duygusu kendini en acımasız ve canice yöntemlerle gösterebiliyor. Bu yüzden insanlık alemi olarak daima barış, kardeşlik ve birliği sağlamak, bunun önündeki engelleri şeffaf bir şekilde kaldırmak gerekiyor. Umarım dünyamız bir daha böyle zulümlere tanık olmaz.
Reklam