Tuğba derler
@Okurgezer03
İçsel yolculuk
Bazı kitaplar hikâye anlatmaz, insanın içine ayna tutar.
“Lizbon’a Gece Treni” benim için akıp giden bir roman değil, durup düşündüren bir yolculuktu.
Her sayfasında şu soruya takıldım:
Ya yaşamadığımız hayatlar, yaşadıklarımızdan daha ağırsa?
Belki de hepimiz, cesaret edemediklerimizin gölgesinde yaşıyoruz.
Bu kitap bitti ama içimde bıraktığı o sessiz sorgulama hâlâ devam ediyor…
Reklam
Geri Verilen Kız, beni beklemediğim kadar etkileyen bir roman oldu. Aidiyet duygusunu sessizlikler ve küçük ayrıntılar üzerinden anlatıyor. Okurken değil, bitirdikten sonra da zihnimde kalan bir metin. Az sayfada bu kadar derin bir duygu bırakabilmesi bence kitabın en güçlü yanı.
Cenaze Evi Şenlik Evi, ölümü merkeze alırken gündelik hayatın bastırılmış duygularını görünür kılan bir roman. Atmosferi güçlü, dili sade ve tanıdık. Ancak karakterlerle tam bir duygusal bağ kuramadım; etkisi kalıcı olmaktan çok anlık kaldı. Bu yüzden benim için 8/10.
Asılacak Kadın beni derinden sarstı. Okurken sadece bir hikâye değil, toplumsal vicdanın karanlık yüzüyle yüzleştim. Rahatsız oldum, yer yer kanım dondu ama tam da bu yüzden çok etkilendim. Kadının sesi, adaletin sessizliği ve suçun nasıl sistemli bir körlüğe dönüştüğü uzun süre aklımdan çıkmadı. Okuru sarsarak düşündüren, kolay unutulmayan bir roman.
