Türkü
@Okurizm_
Okunmali1000Kitap
Puan vermedi·169 syf.··
Beğendi
·2026 21. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 07 Haziran 2026 23:49
Kitap; zorluklarla yoğrulan bir hayat içinde eğitime ve insan iyiliğine verilen değeri anlatan bir eser. Günümüzde öğretmen olmak çok basitleştirilmiş olsa da bir öğretmenin, bir öğrencinin dimağında değiştirebileceği çoğu şeyi bu kitapta görüyoruz. Mahir İz, hem öğrenen hem öğreten kimliğini kitap boyunca koruyor; hem dünya hem ahiret hayatı açısından kendini donattığı gibi öğrencilerini ve yakınlarını da donatıyor. Kitabın ana fikri aslında tek bir cümleye indirgenebilir: "Öğretme iddiasında olanlar, öğrenmeyi asla bırakmamalıdır."
Petrikor,hepimizin aşina olduğu ama henüz anlamını çok kişinin bilmediği bir kelime. Yağmur sırasında topraktan yükselen o kokuya deniyor. Biliyorum ki hepimiz o kokuya bayılıyoruz. Bu kelimeyi bir dizide duymuştum ,aynı adlı bir kitap olduğunu görünce de okumak istedim. İyi ki de okumuşum. Kitap , yer ve zaman mevhumunun belirgin olmadığı, karakterlerin adam ve kadın diye adlandirildigi iki kişinin arasında o zor oluşturulan duyguyu anlatıyor. Kimi aşk diyebilir buna, kimi hoşlanma ben diyorum ki olmamisligin avuntusu. Adam ve kadın iş yerinden arkadaşlar. İkisi de birbirleri haricinde çok fazla insanla konuşmuyor. Ama sohbet ilerledikçe aralarındaki artan çekim onları yüksek bir noktaya getiriyor. Kadın, girişken davransa da adamın bir türlü emin olamamasi hikayeyi okunur kılıyor. Kitap olaylardan ziyade ,ice dönük bir anlatim sergiledigi icin kitabı derin bir ruhsal tahlil gibi okumanız daha iyi olacaktır.
Kitap Osmanlı nin son yıllarında bozulan ağalık ve beylik sistemlerine atıf yaparak bu çerçevede bir aşk hikayesini anlatır. Bölgenin güçlü kişilerinden Ahmet in kapısına bir gün bir at gelir. At , Bey in atıdir ve kızlarından birinin ismini taşımaktadır. Ne kadar göndermek istese de gitmeyen at sebebi ile Bey tarafından tuzağa düşürülüp zindana atılır. Burada olduğu surede Bey in kızını görür ve aralarında güçlü bir çekim başlar.
Kitap elime geldiğinde kesinlikle benim kalemim olduğunu biliyordum. Ancak sınav yoğunluğu sebebi ile çok odaklanamadigim bir dönem olduğu için bir türlü başlayamadım. Doğum günümde kendime hediye olarak bugünü boşaltıp okumaya başladım. Ve tam tahmin ettiğim gibi gayet akıcı bir deneyimdi. Kitaptan bahsedecek olursam :
Bu kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey büyüler ya da olaylar değil, karakterler oldu. Özellikle Luzia'nın hikâye boyunca yaşadığı değişimi izlemek çok etkileyiciydi. Başlangıçta dikkat çekmemeye çalışan, sahip olduğu şeyleri saklayarak yaşamayı öğrenmiş bir karakterken zamanla kendini bambaşka seçimlerin içinde buluyor.
Santángel ise uzun süre ne düşüneceğime karar veremediğim karakterlerden biri oldu. Hakkında ne kadar şey öğrensem de gizemini tamamen kaybetmiyor. Bazen mesafeli, bazen koruyucu, bazen de insanı tedirgin eden bir tarafı vardı.
Olay örgüsü ise acele etmeyen bir şekilde ilerliyor. Hikâye her bölümde biraz daha büyüyor ve karakterlerin verdiği kararlar olayları doğal bir şekilde başka noktalara taşıyor. Sürekli aksiyonla ilerleyen bir fantastik bekleyenler için farklı gelebilir ama karakter odaklı hikâyeleri sevenler için oldukça tatmin edici. Ben en çok da kitabın karanlık atmosferiyle karakter gelişimini dengeli şekilde bir araya getirmesini sevdim.
Bir kitap insanı 2 saatte hem dağıtıp hem toparlayabilir mi? Bu gece bu kitap bana bunu yaptı dostlar. 2 saat önce içimde bi sıkıntı ile uyandım ve kitaba sarıldım ve sayfalar aktı gitti öylece. Küçüklüğünden beri çekmediği kalmamış Meltem ile 4 çocuğunu bırakıp, bambaşka bir köye kaçmış Selime teyzenin kesişen hikayesi gerçekten okunmaya değerdi. Yazarin o nahif üslubu beni kitaba bağlarken, satır arasında verdiği mesajlar kalbimde kocaman bir yer etti. O kadar çok alıntı paylaşmak istedim ki... ama kitabı okumanizi istediğimden daha fazlasını paylaşmıyorum. Çok güzeldi, çok akiciydi. Okumadı iseniz hemen okuyun derim.
