Asya
@Okurogrtm
Bir aslan annesi
Tek rakibim dünkü halim
~Çelik gibi bir duruş; ipek gibi bir yürek ~
Şu anda okuduğu kitaplar
Gölge, ruhumuzun öteki yüzü, bilinçli zihnin karanlık kardeşidir. Kabil,Caliban, Frankenstein’ın canavarı, By Hyde. Dantel cehennemde gezdiren Vergilius, Gılgamış’ın dostu Enkidu, Frodo’ nun düşmanı Gollum. Ruhunuzun ikizini taşıyan hayalet. Mowgli’nin Boz Kardeşi; kurt adam; kurt, ayı, binlerce halk masalındaki kaplan; yılan Lucifer. Gölge bilinçli ve bilinçsiz zihnin arasındaki eşik de bekler ve rüyalarımızda ona kardeş, dost, hayvan, canavar düşman, rehber olarak rastlarız.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Büyük fantaziler, mitler ve masallar gerçekten de rüyalara benzer; bilinçdışından bilince seslenirler, bilinçdışının diliyle, simgeler ve arketiplerle. Kelimeleri kullansalar da müzik gibi işlev görürler; sözel akıl yürütmeyi devre dışı bırakıp doğruca söylenenemeyecek kadar derinde yatan düşüncelere giderler. Hiçbir zaman tam olarak aklın diline tercüme edilemezler; onların anlamsız olduğunu ancak Beethoven’ın Dokuzuncu Sennfonisini de anlamsız bulan bir mantıksal pozitivist iddia edecektir. Oysa son derece anlamlıdırlar ve ahlak açısından, içgörü açısından ve büyüme açısından faydalı, pragmatiktirler.
Bazı insanlar telefona inanıyorlar. Herhalde bu nesneye tapıyorlar. Benim için telefon, doktordan randevu almaya, bir de dişçimle randevularımı iptal etmeye yarar. İnsan iletişiminin ortamlarından biri sayılmaz.
Her zaman daha fazlasını isteyen bir Dünyada yeterli olmanın gücü
Mükemmellik dediğimiz şey çoğu zaman zirveye çıkmak değil, hata yapma korkusunu süsleyip erdem diye taşımaktır.
Curran’ın en sarsıcı iddiası şu: Modern dünya bize özgürlük vaat ederken aslında sürekli performans sergilememizi bekliyor. Kendimizi geliştire geliştire kendimizden uzaklaşıyoruz. Çünkü insan kusurlarını yok ederek değil, onlarla yaşamayı öğrenerek bütünleşiyor.
Kitabın bende bıraktığı cümle ise şu olurdu:
Belki de mesele kusursuz olmak değil; eksiklerimizle de masaya oturabilecek kadar cesur olmak. Çünkü insanı tüketen hata yapmak değil, hata yapma ihtimaline karşı ömür boyu nöbet tutmaktır.