Hun
@OkuyanBirHun
Başta zor gelebilir ama her şey başta zor gelir.
Tarih Öğretmeni.
Tarih
442 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kayda geçmeyen işleri insan kafasında tutamaz; hafızana inanma oğul, yaz! Söz yazılırsa kalır, ihmal edilirse gider.
Cahilin ibadetinden âlimin uykusu yeğdir.
Ne demiş bir bilge: Bilgisiz kimseyi kendine çok yakın tutma, şüphesiz ki münasebetsiz bir harekette bulunur.
Hüzün ve keder seni ne kadar esir ederse etsin, ne kadar ağlatırsa ağlatsın, bir gün yüzün gülecektir.
...
Herkese selamlar, mevzu bahis Yusuf Has Hacip ve onun eseri Kutadgu Bilig...
Kut: Tanrı'nın insana bereket ve iktidar vermesi, kişiyi canlı ve güçlü tutan bir kavram. Kitabın isim kökeni buradan geliyor. Kutlu insan huzurlu, mutlu, keyifli insandır. Kutadgu Bilig ise "Mutluluk veren bilgi - fayda sağlayan ilim." demektir.
Yusuf Has Hacip, Karahanlı Devleti'nin hacibi, yani danışmanıdır. Tabgaç Buğra Han'a yazılmış olan bu eserin tarihî 1069-1070 yıllarına tekabül etmektedir.
Yusuf Has Hacip, burada dört karakter sunar bize;
-Küntoldı (Hükümdar)
-Aytoldı (Vezir)
-Ögdülmiş (Vezirin oğlu.)
-Odgurmuş. (Halvete çekilmiş, ermiş-derviş)
Her bir karakterin kendine ait birtakım hususları, yetileri vardır. Hepsinin zihni ve tavırları farklı konularda yeterlilik gösterir. Bize ise nasibimizce bu nasihatlerden anlatılanı idrak etmeye çalışmaktır. Siyasetname adlı bu dal, oldukça faydalı ve öğretici-uyarıcı bir yazım türünü teşkil eder.
Reklam
"Lamalar yalnızca ölümle ilgili şeylerden söz ederken, şamanlar yaşamla ilgili şeylerden söz eder." Arkaik toplumlarda hiçbir şey boşuna söylenmezdi. Bugün hâlâ, hiç düşünmeden, temenni mahiyetinde bir nezaket cümlesi söylediğimizde, genelde bunun bir büyüye ya da eski bir dini formüle dayandığını bilmeliyiz.
Kut, kesinlikle hayati bir güç, uzun ömrün vazgeçilmez dayanağıdır. Birey onsuz yaşamını sürdüremez.
"Bu dünyaya insan olarak geldiğine ve buradan ayrıldığına göre her şey yolunda demektir." ... Herkese merhabalar. Jean-Paul Roux, daha önce de keyifle okuduğum bir araştırmacı idi. Daha öncesinde "Türklerin Tarihi" adlı eserini incelemiştim. Yakın zamanda aldığım bu esere şahsen ben daha da bir saygı duydum. Her ne kadar yazarın yaptığı çalışma hakkında tereddütleri olsa da ben kâfi bir derleme olarak nitelendiriyorum. Kendisinin çekindiği konu, olayları teferruatlı (dinler tarihçisi gözü ile) yorumlayamamak. Ancak şöyle bir durum var; eski Türk inançları hakkında yeteri kadar materyale sahip değiliz çünkü elimizde doğru düzgün yazılı belge yok. Folklorik-arkeolijik eylemler sonrasında birtakım bulgulara erişebiliyoruz.
Peki eski Türklerinki nasıl bir inanç idi? İskit-Saka konfederasyonlarından tutun da, yakın çağ Tatarlarına kadar bir süreç... Pek çoğumuz Şamanizm'i bilir. Lakin bu bir din değil, inançtır. Arkaplanda birçok kavram-mekan ve olay vardır. Animizm, totemizm, atalar kültü, yer-sular, Tengri inancı... Diğer inançların da bu coğrafyaya kattıkları kültürel etkenler de cabası. Hali ile ortaya çok geniş bir sentezleme projesi çıkıyor. İskitlerde ve Hunlarda; Güneş ve Ay kutsal iken, Tu-kie ifadesini görünce Tengri, yer-su kültü ile karşılaşıyoruz. Uçmak-Tamu gibi soyut yerler büyük ihtimal başka kültürlerin yansıması.
Herkese selamlar.
İlk olarak hepinizin yeni yılını kutlarım. Umarım huzurunuz daim olur.
Yılın ilk kitap yorumunu İrade Eğitimi ile yapıyorum. Doğrusu günümüzün yoğun koşuşturmalı dünyasında unuttuğumuz bir kavram gibi geliyor bana. Her şey o denli hızlı ve anlık gelişebiliyor ki, bazen duraksamayı ve doğru ile yanlışı ayırt etmeyi dahi unutabiliyoruz.
Bu eser daha çok entelektüel irade üzerinden bahsetmekte. Yani zihnin daha elverişli kullanılması gerektiğinden söz ediyor ve bize belli başlı metotlar sunuyor.
Misal:
A- Derin Düşünme
B- Eyleme Geçme
C- Cinsel Hazları Bastırma
D- Düzenli Beslenme ve Uyku... gibi başlıklar altında insan tabiatını daha iyi idrak etmemiz için bizlere öğretiler sunuyor.
Şahsen bu anlatıların doğru olduğuna inanıyorum; ancak iradeyi terbiye etmek hiç de kolay bir iş değil, öyle değil mi?
Günümüzün hızlı aksiyonu ve dijital dünyası yüzünden birçoğumuz belki de hayal dahi kuramıyor. En son renkli hayalimi ne zaman kurabildiğimi şahsen hatırlamıyorum; halbuki daha genç yaşlarımda kabiliyetli olduğum bir konu idi. Kafamda bir kurgu oluşturmak, farklı bir dünyanın içine giriş yapmak hoşuma giden bir faaliyetken artık ekrana baka baka uykuya dalar oldum; bu durum eski okuma-yazma şevkimi oldukça köreltti. Sizin de bu tarz şikâyetleriniz olabilir.
"Neden bunlardan bahsediyorsun?" diye soracak olursanız, kitap da özünde bu hallerimizin gerekliliğinden yakınıyor. Geçmişin büyük adamları, sessiz fakat zengin hayal ve düşünce dünyasına sahip kimselerdi, diyor. Ben de buna bir tarihçi olarak sonuna kadar katılıyorum. Gün içerisindeki konuşma ve dinleme becerilerimiz bile bu denli kısır bir hale gelmişken, ilham denilen yetimizi sineye çekmişken, hızlı dopamin tükete tükete uyuşmuş tavırlarla hareket ederken nasıl olur da ruhsal bir aydınlanma yaşayıp,
Ölüm korkulacak şey değildir. Eğer savaşta ben ölmezsem, karşımdakini yenmiş olurum, zafer kazanmış olurum. Ölürsem yenilmiş olurum ki ben ölümden korkmuyorum.
Manas da başka alplara benzemezdi, Altay Dağlarının kaplanıydı. Onun heybetinden, duruşundan ay korkup bulutun arkasına saklanır, güneş korkup erken batmaya çalışırdı. Manas işte böyle bir kahramandı.
Ana yurdundan ayrılmak, kendi soyundan ayrı düşmek ölümle eşdeğerdir.
...
Hayırlı geceler. Ne yazık ki Hatay'da yeniden şiddetli bir deprem meydana gelmiş. Bu zelzeleli vakitlerden inşallah tez vakit kurtuluşa ereriz.
Geçmişten beridir her daim bu tür musibetlerle sınanıyoruz. Ademoğlu bu tarz musallatlarda güçlü olmaya çalışmalı. Belki de en büyük yetilerimizden biri de sabırdır. Her ne kadar yazması ve söylemesi kolay olsa da, içten içe uygulaması zor bir kelime. Ancak bunu başarabilen bir birey ve toplum hakikaten sarsılmaz bir kuvvet kazanır.
İyi bir örnek olur diye düşünmekteyim, kimi zaman Manas gibi olmak lazım. Zorluklar karşısında yılmayan, mücadele etmekten korkmayan asil bir kahraman gibi davranmak gerekir. Yaşananlar bir gün tarihe karışır; hatırlanır veyahut unutulur, yine de bünyelere izler bırakır. Bu izler kimi zaman güçlü olunmasını sağlar, kimi zaman da insanı içinden çıkılmaz bir deryaya sürükler. Buradaki asıl mesele kontrol olsa gerek.
Manas, Kırgız Türklerine ait bir destandır. Yüzyıllarca ağızdan ağıza aktarılmış, unutulmamış bir kültürel birikimdir. Zor zamanlarda bu tarz hikâye ve destanlar topluma güç verir. Ayakta durma azmi sağlar. Çünkü geçmişin birikintisinde insanların acı, tatlı demeden envai çeşit deneyimi bulunur. Bunları bilmek insana hayat denilen serüvende yarar sağlar. Bilakis insan yalnız başına her şeyin üstesinden gelemez ve hayat süresi tüm ilimleri-bilgileri öğrenmeye
Hayırlı akşamlar...
Vay be, etkileyici bir kitap okudum. Memnunum, hoşnutum. Hatta kitap hakkında çizimler yapılmış mı diye internete göz attım :D
Bir soluklanayım... nefes al... nefes ver...
"Adem'den Önce" hep gördüğüm, aklımda olan, merak ettiğim fakat ertelediğim bir kitaptı. Ama okuyunca içeriği beni cezbetti. Kurgusu müthiş. Bu paragrafta kısaca kitaptan bahsedeyim: Karakterimiz derin rüyalar görmekte ve bu rüyalarda bin yıllar önce yaşadığını zannettiği atasının anılarını birebir yaşamakta. Hatta gördüğü karakterin bünyesine kendisi girmekte. Peki bu nasıl bir ata ve olay ne? Kitap evrimcilik etkisiyle tasarlanmış. Tahminime göre bu ata Homo Habilis düzeyinde yaşamış bir canlı. Karakterimiz ise "atavism" denilen bir aktarım sayesinde bin yıllar önceki atasının hatıralarını rüyasında birebir yaşıyor. Atavisim ile geçmişteki bir veya birden fazla atalarımızın depoladığı bilgileri, hisleri bünyemizde hissediyoruz. Bu olaya bugün ise "kalıtım" deniyor. Kalıtımsal özelliklerimiz fiziksel ve psikolojik davranışlarımı oldukça etkileyebiliyor. Misal olarak kimilerimiz yaşadığımız çağa oldukça kendisini yabancı hisseder ve benim gibi "Keşke iki bin iki yüz yıl önce yaşasaydım..." diye söylenir durur.
Hop... Oiii... Konudan sapmışım ama böyle idare edelim. Karakterimiz binlerce, hatta yüzbinlerce yıl önce vahşi tabiatta hayatta kalmaya çalışan, Homo Habilis bile olduğu meçhul, maymungillerden diyebileceğim Koca Diş. Onun aksiyonlu ve gergin hayatına selam. Ve Koca Diş'e not: "Aslanım ben senin yerinde olaydım Kızıl Göz gorilini haklardım."
Reklam