O bu koskoca İstanbul'da kimin hayatını, mazisini, ismini tanırdı... Yolunun üstüne çıkanlar sadece insanlardı. Ve insan olmaları Cevriye için yeterdi.
... Ben hep ne kadar unutmazsak varlığımızı o kadar dolu ve zengin hisseder ve memnun oluruz diye düşünürdüm. Yani kendi tarihimiz elimizin altında olur ve biz de kendimizi bir şey sanabilirdik!