“ Romalılar gibi başarılı imparatorluk kurucuları, fethedilen halklar yok etmek yerine birleştirir. Ne var ki başarı, düşüşün tohumlarını eker: Sadece asabiyetin tükenmesi değil, aynı zamanda Malthus' un tanıdık döngüsü de işin içindedir. Barış ve istikrarla birlikte refah gelir; refah ile nüfus artist sağlanır; aşırı nüfus da işsizliğe, düşük ücretlere, yüksek kiralara ve bazı hallerde gıda kıtlığına neden olur. Yaşam standartları bozuldukça insanlar isyan etmeye meyilli hale gelirler. Nihayetinde, sosyal düzenin çöküşü iç savaşla sonuçlanır; emperyal düşüş o kertede kaçınılmazdır.”