Nurlan kahramanlı
@Olezka
Adalet dedin, evvelâ erkeği halk eyledin.
Adalet dedin, beni erkeğin kaburga kemiğinden halk eyledin.
Adalet dedin, beni ilâhî bahçenden tard eyledin.
Adalet! Şöyle ki, nerede? Hakikaten var mıydı yahut yalnızca bana ve zürriyetime mi yabancıydı?
Adalet dedin, önce erkeği yarattın.
Adalet dedin, beni erkeğin kaburga kemiğinden yarattın.
Adalet dedin, beni cennetinden kovdun.
Adalet! Hakikaten nerede? Var mıydı yoksa yalnızca bana ve soyuma mı yoktu?
Reklam
Güzellik başa bela mı? Bela diyilse neden yandı o kadar kadın cadı diye? Ateşte kavrulurken acı içinde çığlık atarken neden izledi o kadar insan? Cadı yananmıydı? Yoxsa yakan mı? Belkide buna şahit olub susanlardır.
Herkes terk eder sevdiğini. Kimisi gülerek, kimisi ölerek, kimiside yarım bırakarak.
Herkes unutur. Kimisi sevdiğini, arkadaşını, kimisi ailesini. Unutulanlar, geride kalanlar bize veda edenlerdir. Unutulmayan ne vardır? Aşk mı? Güzel hatıralar mı? Yoksa bunların aksine nefret, kin, kötülükmüdür? Unutulmayan tek şey kötü anlardır. Onlar unutulmaya diyil, bir ömür bizimle yaşamaya mahküm kılınanlardır. Belkide sizde birinin kalbini kırarak unutulmaz olmuşsunuzdur. Şimdi ne yapmalı unutulmaz olmak için ila birinin kalbinimi kırmalı?
