Aylardan Aralık, soğuk bir kış günü, yağmur yağıyor: tak tak. Kediler, köpekler, hayvanlar soğuktan buz kesmiş donuyorlar kutuplardakı görünmez buzlar gibi. Sıcak kalpleri bile onları sıcak tutmaya yetmiyor. Insan oğlu sıcakla harlanmış sıcacık evlerinde bencilce ısınırken, düşünmüyor kendisinden başka canlıyı. Dünya sadece kendilerine mahsusmuş gibi davranıyor, kendini adeta ölümsüz biliyor. Zavallı hayvanlar teker-teker ölüyor, ölümü bile acı çekerek, zalimce oluyor. Peki bunu hayvanlara hak bilen Tanrı niçin buna göz yumuyor? Neyi bekliyor? Tanrı hayvanların yaratıcısı diyil mi? Neden onları korumuyor? Ya da niçin aralarında fark koyuyor? Domuzun koyundan, koyunun tavuktan farkı nedir? Ayrım yapmak neden? Nedendir Tanrı?
Bu bir baş kaldırı diyil MERAKTIR.