Olgun Can Aydoğan
@Olguncan
Tecrübelerim sayesinde sıradan hayatımızda her gün karşılaştığımız olayların boş ve anlamsız olduğunu öğrenmemle birlikte, beni endişelendiren veya benim endişelendiğim şeylerin ruhuma tesir etmedikçe başlı başına iyi ya da kötü bir değer taşımadıklarını anlayınca, ben de en nihayet halis bir iyiliğin olup olmadığını araştırmaya karar verdim. ( Kitap bu cümleyle başlıyor.)
GİDEKALMAK1000Kitap
En çok kalıp kalıp kalmayı biliyorum. Bende de en çok sen varsın, e varsın da iyi misin ? Bir Kaktüs yalnızlık mı hükümdarlık mı çölde? Kime göre neye göre? Sende ben kalmak mıyım sadece? Ahmak da olabilirim ,çünkü unutuyorum sabaha ayrılmayan her payı tükettiğimi. Adını kimseye söylemezdim ama geçenlerde korkuttular beni umutlayıverdim .Artık kalmak değilsin ruhumun tabanına nallanan ismini hemen salıverdim. Gidebilir misin? Belki de. Ben de uçup gitmek isterdim miadım dolunca göçmen bir kuş gibi.
Bir umutŞiir
Bir tutsam ellerini karalar birleşecek Neriman, Aklımın Afrikalarına ellerinden yağacak kurnalar. Göğsümde çitlere takılan bir Akdeniz, Ve Bir yol bulacak ellerinden; arafta kalmış mülteci bakışlar. Bir tutsam ellerini karalar harmanlanacak Neriman, Umudumun kovuğunda gevişleyen kuzularım, tuzu bulacak ellerinden , Kaç kez büyük bile geldik dünyaya ,sevgiye aç gövdemizden Ve işte sayısız kez yine daraltılacağız yüreğimize dünyanın sevgisizliğinden
Eğitim, zihinsel düzeydeki çok göze çarpan farkları ortadan kaldırmaya ve belli bir eşitlik yaratarak, kendi bireysel yeteneklerini geliştirme konusunda onlardan daha önce esirgenmiş olan şansı herkese temin etmeye çalışır. ( 18. Yy dönemi)
