Herkes her şeye dilediği kadar zaman ayırıyordu. Çünkü artık bol bol zamanları vardı.
Ama pek çok kimse bütün bunları aslında kime borçlu olduklarını asla öğrenemedi ve bir göz kırpmadı kadar süren an içinde kendilerine neler olduğunu asla anlayamadı. Hoş, belki de bilseler bile inanmazlardı. Bunu bilen ve buna inanan yalnızca Momo'nun dostları ve arkadaşları oldu.
"İnsan caddenin tamamina bakip hemen bir karara varmamalı. Her zaman adım adım ilerlemeli. Sürekli bir adım sonrasını düşünmeli, bir adım , sonra derin bir nefes, sonra bir süpürge. İşte o zaman hayat zevkli olur. Önemli
olan işini iyi yapmaktır. Öyle de olmalı.”