Zamanla iyileştim. Okumak işe yaradı. Yazmak da öyle. Bu yüzden yazar oldum. Kelimelerle hikâyelerin insanın kendini yeniden bulması için yollar, haritalar sunduğunu keşfettim. Edebiyatın insan hayatını ve aklını kurtarabildiğine gönülden inanıyorum artık.
Ama anlatmak istediğim bu ilk hikâyeye, insan olmanın tuhaf ve çoğunlukla korkutucu güzelliğine bakma girişimime dönebilmek için bir sürü başka kitaptan geçmem gerekti.
insan sayılırdım. Ve insan olmak değişmek demekti. İnsanlar böyle hayatta kalırlardı, yaparak, bozarak, sonra tekrar yaparak.
Düzeltemeyeceğim bazı şeyler yapmıştım ama düzeltebileceklerim de vardı. Mantığa ihanet edip duygularıma teslim olarak insan olmuştum. Kendim olmaya devam edebilmek için bir noktada aynı şeyi bir kez daha yapmam gerektiğini biliyordum.