OlympedeGouges
@OlympedeGouges
6 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Johannes namı diğer Joe GoldbergFelsefe
Kitapta yok, yok bu yüzden beğendim. Yer yer şiirsellikle bezenmiş edebi cümleler romantikliğe götürürken, Johannes'in haz dolu entrikaları hem felsefeye hem psikolojiye yönlendirdi. Bazen de mitoloji ye atıf yaparak sanatsallaştırdı.
Şu aralar çok meşhur olan netflix dizisini anımsattı bana Johannes karakteri. Zira orada da Joe Goldberg kendisine göre karşısındaki kadına farklı anlamlar yükleyip neye ihtiyacı olduğunu belirlemeye çalışıyor. Yine aynı şekilde Johannes de Joe gibi Cordeliayı her yerde takip ediyor her yerde izliyor ama asla kendini belli etmiyor Cordelia ile tanışmaları sürekli denk gelmeleri tamamen tesadüf olmalı ki bu tesadüfi durum hiçbir şekilde şüphe uyandırmamalı.
Johannes, Cordelia'nın henüz kendinin ne istediğinden emin olmayan ergensi bir kız olduğunu düşünüyor. Kızın bu masumane görüntüsü onu adeta cezbediyor. Ona kadınsılık katmak, özgürleştirmek başka bir boyuta kapı aralamak tek amacı. Ama zaten varoluşçu felsefeyi savunanların tek amacı da bu değil midir özgürlük, bireysellik, tek odak nokta haz. Johannes o kadar kusursuz bir işleyişle yaklaşıyor ki avına, her şeyi elde ediyor ve istediği biçimde şekillendiriyor Cordelia'yı. Ve her şeyi elde ettiği andaysa uzaklaşıp gidiyor... Cordelia'ya sahip olmak cezbetmiyordu Johannes'i bir Tanrı gibi Cordeliayı yeniden yaratmak ona yeni özellikler vermek cezbediyordu her şeyi gerçekleştirdi ve gitti!
Baştan Çıkarıcının GünlüğüSoren Kierkegaard · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20192,379 okunma
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Benim Cordelia'm!Aşk
Hasret (laengsel) ne demek? Dil ve şairler bununla kafiyeli bir kelime bulmuşlar: Hapis (faengsel) Ne mantıksız! Sanki yalnızca hapiste yatanlar hasret çeker! Sanki insan özgürken hasret çekemez! Özgür kalsaydım hasret çekemeyecek miydim? Ama diğer taraftan ben özgürüm, bir kuş gibi özgür, yine de nasıl hasret çekiyorum! Sana gelirken hasret çekiyorum senden ayrılırken hasret çekiyorum, senin yanında otururken bile senin hasretini çekiyorum. İnsan sahip olduğu bir şeyin hasretini çekemez mi? Tabii belki bir an ona sahip olmayacağını aklından çıkarmazsa. Benim hasretim sonsuz bir sabırsızlık. İlk önce bütün sonsuzlukları baştan başa yaşayıp her anında bana ait olduğundan emin olunca ilk kez o zaman sana döneceğim, bütün sonsuzlukları seninle yeni baştan yaşayacağım ve o zaman bir an bile hasretini çekmeden senden ayrı kalmaya tahammül edemeyeceğim ama yanında sakince oturacak güvenim olacak.
Senin Johannes'in.
Müziği oldum olası sevmişimdir, o benim için eşsiz bir enstrümandı, her daim dokunaklı, hiçbir enstrümanın sahip olamayacağı bir derinlik vardı onda, o bütün hislerin ve ruh hallerinin özüydü, hiçbir düşünce onun için yüksekte değildi, bir sonbahar fırtınası gibi gürleyebilir, kimsenin duyamayacağı şekilde fısıldayabilirdi.
Yaşadığımız bu dünyanın arkasında, gerilerde bir yerde bir başka dünya daha vardır, nasıl ki insan tiyatroda bazen öndeki gerçek sahnenin arkasında da bir sahne olduğunu fark eder ve nasıl ki bu sahne öndekiyle ilişkilidir tıpkı öyle. İnsan şeffaf bir tül ardından bakar gibidir ve tülden bir dünya görünür, daha hafif, daha ruhani gerçek dünyadan daha farklı niteliklerde. Birçokları kendilerini bedensel olarak var oldukları bu dünyadan ziyade o diğer dünyaya aitmiş gibi hissederler.