Ilk sayfalari okudugumda devam edip etmeme konusunda kararsız kaldığım, sonrasında ise ne pahasina olursa olsun okumaya devam ettiğim ve malesef on iki günde bitirebildigim bir kitap oldu. Bu kitabı okurken bazi yerlerinde huzunlendigim ve etkilendiğim oldu ama bazi yelerinde de kızdıgım icin kitabın kapağını kapattığım oldu. Mevlana ve Şemsi Tebrizinin kavusmasini, arkadaşlığını, anlatılan ilahi aşkı, tasavvufu nasil yansıttığını merak etmistim fakat bu kitapta bunun karşılığını bulamadım. Genel olarak kitabın tasavvufi bir duruşu olmadığıni soyleyebilirim.
Okumasam da olurmuş, gercekten cok bir sey kaybetmezmişim diyor, tavsiye etmiyorum.