anil çokugurluel
@Oneal1975
86 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Yerli "Gönülçelen" RomanımızRoman
Roman, "Çavdar Tarlasında Çocukları" romanının yerli versiyonu gibi.
Yaşı 12-13 olan ergen kahramanların mahallesinde, arkadaş grubunda, ailesinde ya da sosyal çevresinde karşılaştığı olaylar ve yaşadığı deneyimleri anlatan hikayelerden oluşan bir kitap.
Daha önce bol küfürlü ve sokak ağzı kullanan bir yazar olarak duyduğum Emrah Serbes bu anlamda beni rahatsız etmedi.
Yazarın Bu romanına özgü bir şey midir bilemedim ancak bu romandaki anlatımında öyle insanı rahatsız edecek bir küfür ve argo yok.
Hikayelerin pek çoğu vasatın üzerinde.
İlk 3 hikayeyi sevdim epey.
Sonrasında az da olsa ilgi çekiciliği azalsa da hikayelerde tekrara düşme falan yok.
Ömür iklim Demir hikayeleri gibi ters köşe sonları bazen görmedim değil ancak "vay be" lik sonlara da pek rastlamadım doğrusu.
Konular sosyal içerikli, aile içi ilişkiler, doyurulmamış sevgi ve güven duygusu, çocuk ya da ergen gözüyle dünyaya ve olaylara bakış, yalın kimi zaman çarpıcı bir dille anlatılmış.
Roman ile söyleyebileceğim sevmediğim konu şudur ki, kahramanların yaş ortalaması 11-14 arası gidip geliyor.
14 yaşındaki bir kahraman bir barda abisinin kız arkadaşına yanaşıyor.
Ya da 11 yaşında bir çocuk abisinin ölümüne sebep olan -kendince teröristlerin- izini sürüyor ve intikam almaya çalışıyor.
Bu arada mekanlarda içki sigara kullanıyor.
Mahallenin o yaşlardaki kızını kuytu yere götürüp elliyor falan.
ya benim yaşadığım çevre bu konuda çok izole yahut yazar bu konuyu biraz abartılı aktarmış.
11 yaşında bir çocuğun üst komşuda bira içmesini ya da eylemlere katılmasını ben inanılır bulmuyorum doğrusu. Ya da ben öyle düşünmek istiyorum.
Genel anlamda Çavdar Tarlasına çocuklar romanındaki ergen kahramanın okuldan kovulunca geçirdiği 3-4 gün tadında bir his verdi roman bana.
Ancak o romandaki kahraman entel bakış
Reklam
Goku the SkyRoman
Murat Menteş in okuduğum 4. kitabı.
Ruhi Mücerret ile muhteşem bir tanışma yaşadım ben Murat Menteş ile.
Dublörün Dilemması ve en son da Antika Titanik romanlarını okudum sonra da.
Kurduğu cümleler, betimlemeleri, mizah anlayışı absürd-komedi ve polisiye karışımı konuları ve hayal gücü ile büyük keyif aldım.
Ancak diğer kitaplarında da aynı tarzı aynı betimlemeleri okuyunca biraz o ateşim sönmüştü.
Romanlar birbirlerine çok yakın tarzdalardı.
Bu da beni biraz o şaşkınlık veren hayranlıktan uzaklaştırmıştı.
Tam Titanik romanını bitirmiştim ki FİNK çıktı piyasaya ve yine heyecanlandım.
Romanın kapağı , tanıtımı, isimi, duyduğumuz kadarı ile konusu, imza günlerine roman kahramanı ile gitmesi falan derken yine merak uyandırdı.
En son Orhan Pamuk Yeni hayatı nda bu şekil bir reklam hatırlıyorum.
Velhasıl okumaya başladım ve gördüm ki Murat Menteş yeni bir tarz kullanarak en azından benim korkularımı gidermiş.
Zira romanı göksenin isimli eski bir modelin ağzından dinliyoruz.
Zaten roman da bu arkadaşın bir biyografisi.
Ailesi, modelliğe girişi, dayısı, annesi, babası, uzak doğu maceraları, arkadaşları, aşkları, inişleri ve çıkışları ile dolu dolu çılgınca bir hayat hikayesi.
Ne kadarı gerçek ne kadarı uydurma bilemedim bazen.
Ama Murat Menteşin dediği gibi "Bu anlatılanlar gerçek olmasaydı bunları uyduramazdım"
Bence temelde gerçek olan hikayelere abartı katılmış.
Tarihler arasında gidip gelmeler var. Kronolojik bir sıra yok romanda.
Başlarda biraz kafa karıştırsa da sonlara doğru taşlar yerine oturuyor, alışıyorsunuz tarzına.
Romanın tabii ki en önemli özelliği anlatımı.
Kendi arasında kafiyeli ya da uyumlu cümleler kullanılarak anlatılmış.
Öyle şiirsel kafiyeler değil bunlar, tatlı tatlı her sayfada 4 - 5 cümleyi geçmeyen serpintiler.
Bir rubai gibi düşünmeyin zira
Halk entellektüeli mihrap
Kocasından boşanmış 30 lı yaşlarında olan baş kahramanımız Mihrap ve dul annesinin mahalleli ile ve komşuları ile geçen hayatlarından bir kesittir.
Bir aslanın bile evcilleştiği bir mahalleden dışarı hiç çıkmayan Mihrap tam bir halk entellektüelidir.
Dertlerine hüzünlerine acılarına Sessiz kalmış yahut sessiz kalmaya zorlanmış doğal bir kaybedendir.
Romanı aslında belirli bir konusu yok sayılır.
Kahramanların bölümler halinde başından geçenleri anlatan hikayeler bütünü diye tanımlayabiliriz romanı.
Ana kızın Ev hayatı, dayısı, şarkı yarışması, çalıştırdıkları dükkan, komşularının kocasının aldatma hikayesi, dükkan açılışları, bir diğer komşularının ölümü, okulda çalışan öğretmene aşık olma ve ilişki durumları, ana kızın hastane günleri, sevgiliye organ nakli derken tüm hayatlarına ortak oluyoruz.
Romanın sonlarında Hareketli , herkesi kucaklayan, neşeli , şakalar yapan deli dolu renkli kişilik Mihrap ın aslında yıllarca içinde biriktirdiği kusamadığı , akıtamadığı zehirlerin dışa vuruşlarına şahit oluyoruz.
Dalyana yazdığı mektup, karakola verdiği şikayet dilekçesi ve en önemlisi mahallenin evcilleştirilmiş Aslanı Şahin ile konuşmaları romanın en güzel kısımları.
Özellikle mahallede yaşayan aslan şahin figürü, sanki o mahallede bir aslanın bile aslanlığını kaybettiğini gözümüze sokuyor.
Tıpkı aslında son derece güçlü ve sorgulayıcı karakter olan Mihrabın, yıllar süresince komşularının aurasına teslim olması ya da teslim olmayı seçtiği gibi.
Kadın karakterlerin ağırlıkta olduğu roman 2000 li yılların başı ve 90 ların sonlarında geçiyor.
Romanda adı geçen şarkılar ile hayatından ipuçları aldığımız Mihrap istemediği evlilik yapmış ve aldatılmıştır.
Kız isteme sırasında pişirdiği kahveyi , bir ölü için kavrulan helvaya benzetmesi evliliğin nasıl başladığını gözler