Önem Çakmak
@Onemli1605
“Ben senin zihninindeyim. Peki söyle bana, bu beni daha az gerçek yapar mı?”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bekle Beni
“… gelmeyeceğini söyledin ama yine bekleyeceğim seni. Gelmeyeceğini bile bile, biliyorum vaktin olmadığını, aptal kafam istemediğini düşünüyor, mâni olamıyorum ona.”(35.sayfa)
“Kâğıtlar dolusu, yırtılıp atılan hayallerdi bunlar. Her satır bir umutsuzluğun, her yırtılan kâğıt bir yenilginin kanıtıydı.” (15.sayfa)
“…vatan haini değildik; bizi vatandan uzaklaştırmak zorunda bırakanlardı hain.” (185.sayfa)
“Düzenli olarak dağdan aşağı iniyormuşum da, yukarı çıkıyorum sanıyormuşum sanki. Öyle de oldu işte. Yaşam ayaklarımın altından kayıp giderken, herkes beni yukarı çıkıyorum sanıyormuş... Eh, hazırsın artık, ölebilirsin.
“Peki ama nedir bu? Niçin? Olamaz! Yaşam böylesine anlamsız, bu kadar iğrenç olabilir mi? Öyle idiyse, öylesine anlamsız, öylesine iğrenç idiyse, o zaman niçin ölmeli, niçin acı çekerek ölmeli? Bir yanlışlık var bunda.”
İletişim
“…Birbirimizi anlamadan, vedalaştık. Bu dünyada birinin diğerini anlaması o kadar kolay bir şey değil.”
“Ona inandım. Ona güvendim. Onu sevmeye ve korumaya hazırdım ama ona hiçbir zaman âşık olmadım. Olsam da o kişi gerçek değildi zaten. Var olmayan bir insana, bir yanılgıya, bir hayalete âşık olamazdım.”
