Öner
@OnerA
Şu anda okuduğu kitap
Klasik bir eğitim aşağı yukarı tümüyle eleştireldir: Çocuk yanlışlık yapmaktan kaçınmayı, yanlışlık yapanları da hor görmeyi öğrenir. Bu durum soğuk bir yanlışsızlık eğilimi yaratır, özgünlüğün yerini otorite saygısı alır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
kendi bahçesi olan bir çocuk başkalarının çiçek yataklarını çiğnemez, evinde süs hayvanı besleyen çocuğa hayvan yaşamına saygılı olması öğretilebilir. Kendi çocukları konusunda zahmete girmiş birisinin insan yaşamına saygılı olması muhtemeldir. En güçlü ana-babalık sevgisini ortaya çıkaran şey çocuklarımız için girdiğimiz zahmettir. Bu zahmetten kaçınanlarda ana-babalık içgüdüsü aşağı yukarı dumura uğrar, yalnızca bir sorumluluk duygusu olarak kalır.
Bu nedenle kişilikle ilişkisi yönünden öğretimin sırrı, insana içgüdülerini yararlı
biçimde kullanma yolunu, açacak becerilerin verilmesidir. Çocuklukta kendini Mavisakal'la özdeş tutmakta doyum bulan güçlülük içgüdüsü sonraki yaşamda daha gelişmiş ve yücelmiş bir doyumu bilimsel bulguda, sanatsal yaratıcılıkta,
çok iyi çocukların yaratılmasında ve eğitilmesinde ya da buna benzer başka binlerce etkinlikte bulabilir. Eğer insanın bildiği tek şey savaşmak olursa, o kişi yalnız muharebede haz alacaktır. Ama bu kişinin başka becerileri
varsa, başka yollardan da doyum bulacaktır. Fakat kişinin güçlü olma istemi çocuklukta tomurcuk halindeyken yok edilirse, o kişi pek yararı da zararı da dokunmayan biri olacaktır.
Güçlü olma istemi oyunda iki biçimde ortaya çıkar: Bunlar bir şeyler yapmayı öğrenme ve hayaldir. istekleri engellenen yetişkin nasıl cinsel bakımdan anlamlı hayaller kurarsa, normal bir çocuk da kendini güç açısından önemi bulunan rollere verir. Çocuk bir dev, bir aslan, ya da bir tren olmayı sever; bu kurgu dünyasında çevreye korku salar.
Çocuğun bakımı yapılırken fazla telaş ve ilgi gösterilmemelidir: Gereken yapılmalı, aşırı sevecenlik gösterilmemelidir. Yaşamının hiçbir çağında çocuk kucakta oynanan bir köpek, zevk için beslenilen bir tür ev hayvanı gibi görülmemelidir. En baştan başlayarak çocuk geleceğin yetişkini olarak ciddiyetle ele alınmalıdır.