Öner
@OnerA
Öğretmen
Lisans
Ankara/Düzce
Kırşehir, 20 Aralık
215 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Roman, ilk bakışta bir aşk hikâyesi gibi geliyor. Genç bir adam (Ömer) ve genç bir kadın (Macide), tanışıyorlar, birbirlerini seviyorlar ve sonra bir dizi hayal kırıklığı başlıyor. Ama aslında bu kitap aşkı anlatmaktan çok daha fazlasını yapıyor. Bireyin kendisiyle olan savaşını anlatıyor. Bahaneleri, korkaklıkları, kararsızlıkları… Ve en çok da: Sorumluluktan kaçışı. Nevzat Kaya hoca Flu TV'de bu tarz romanların kadınların toplumsal hayata dahil olmaya başlamasıyla erkekliğin yıkılışını ve kadınlığın yükselişini anlattığı söylemişti. O gözle okuduğumda kendisine hak verdim.
Ömer karakteri bana bazen çok sinir bozucu geldi. Sürekli bir şeyleri erteliyor, kararsız kalıyor, bir adım atmadan önce on kere düşünüp sonra yine hiçbir şey yapmıyor. Ve bütün bu zayıflıklarını “içindeki şeytan”a bağlıyor. Bu “şeytan” erkeklerin toplumsal hayatın gerisine düşmeye başlamasıyla beraber karakterin bahanesi olmuş. Güçsüzlüğün ve korkaklığın simgesi.
Macide karakterinin ise başından itibaren güçlü bir duruşu var. Sorgulayan, düşünen bir kadın. Giderek toplumda yükselen güçlü kadın imgesi. Belki biraz fazla fedakâr ama zamanla bunun farkına varıyor. En sonunda kendi yoluna gitmeye karar verdiğinde, romanın en etkileyici yerlerinden biri olduğunu düşündüm.
Sabahattin Ali'nin diline hayranım kitaplarını da seviyorum. Ne çok süslü, ne de kuru. Doğrudan ama derin. Okurken sanki karakterlerin yanındaymış gibi hissediyorsun. Diğer romanları da aynı kaliteye sahipti. Bence Kürk Mantolu Madonna'dan daha güzel ve kaliteli bir kitap. Herkese tavsiye ediyorum.
Hasan Ali Toptaş'ın kendine has şiirsel anlatımıyla çılgınlar gibi betimleme yaptığı kitabı. Klasik anlatım tekniklerinin dışında hikaye ve mekan algısı olmadan ,sizi gerçekle hayal arasında gezdiriyor yazarımız. Bilinç akışı tekniği okumayı oldukça güçleştiriyor bir yandan . O yüzden kısa da olsa okuması oldukça zor bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Hasan Ali Toptaş'ın dil kullanımı ve kitaplarındaki şiirselliği seviyorum ancak bu kitap beni biraz yordu. Edebi zenginlik arayan arkadaşlara tavsiye edebilirim. Ben kitap okuyamıyorum basit bir kitap yok mu? diyen arkadaşlar koşarak uzaklaşabilirler.
Kitap, insanlık tarihinin başından 20. yüzyıla kadar olan bilimsel gelişmeleri konu alıyor. Kronolojik bir yapı izlemiş ve antik uygarlıklardan başlayarak bilimin nasıl evrildiğini sade bir dille açıklamaya çalışmış. Bilimin gelişiminin yanında Dünyadaki genel geçer siyasi tarihten de bahsediyor. Özellikle genç okuyucular ya da bilime uzak olanlar için bu kitabı tavsiye edebilirim. Bilim insanlarının yaşamları, buluşların arka plan hikâyeleri ve bilimsel fikirlerin nasıl evrim geçirdiği üzerine yoğunlaşıyor. Ancak kitabın yarısından itibaren biraz yoğun ve derin bilgilere giriyor açıkçası ben biraz sıkıldım. Kimya ve biyoloji buluşlarının derinlikleri beni biraz yordu açıkçası. Bilim okur yazarlığı için uygun, okunması zor da olsa tavsiye edebilirim. Derli toplu bir bilgi dünyası olmuş.
Bazı kitaplar vardır; kapağını kapattığınızda bir roman değil, bir insan tanımış gibi hissedersiniz. Victor Hugo’nun Sefiller’i işte tam da böyle bir kitap. Sadece bir dönemi değil, insan ruhunun derinliklerini, insan hayatındaki ahlaki dilemmaları gözler önüne seriyor.
Okurken sık sık düşündüm: Bir insan gerçekten değişebilir mi ? Jean Valjean, bu sorunun ete kemiğe bürünmüş hâliydi bu temada. Bir parça ekmek çaldığı için yıllarca cezaevinde yatan bir adamın, iç çatışmaları ile nasıl kendi yolunu bulduğunu izlemekti bu kitabı okumak.
Jean Valjean'ın hikayesini yanında Fantine’in çaresizliği, yoksulluğun insan onurunu nasıl çiğnediğini görüyoruz. Javert 'in kanunlar , adalet ve insan vicdanı arasındaki ikilemlerini okuyoruz.
Cosette’in masumluğu, Marius’un idealizmi, Gavroche’un küçücük bedenine sığan kocaman cesareti… Hepsinin hikayesi sizi içine çekiyor , her biri bir fikir, bir duygu, bir ayna oluyor insan yaşamına...
Kaliteli bir anlatım ,güçlü bir hikayenin yanında kitabın olumsuz yönü ise oldukça uzun anlatımları , betimlemeleri , bazı yerleri atlayarak okudum. 50 sayfa Jean Valjean'ın iç çatışmasını okuduğunuz oluyor. Klasik kitapların tek olumsuz yönü de bu herhalde. Keşke bu kadar uzatılmış olmasaydı. Bir hayat öyküsünü okumak değil de yaşamak isteyenlere tavsiye ediyorum.
Kitabı birkaç videodaki ve sitelerdeki tavsiyeler üzerine okumaya karar verdim ve maalesef yine hüsran . Yazarımız ilk haçlı ve en büyük haçlı seferini roman tarzında aktarmaya çalışmış ancak bana hiç ilgi çekici gelmedi. Tarihe meraklı biri olmama rağmen çoğu yerde çok sıkıldım. Çok gereksiz ayrıntıya girmiş ve hiç ilgi çekici değildi.
Şöyle söyleyeyim Kudüs'ün alınması 260. sayfada anlatılıyor.
En çok haçlılar ve İslam dünyası arasındaki sosyal olayları ve günlük yaşamın anlatılmasını bekledim ancak o yönden de neredeyse hiç bahsedilmemiş. O kadar ıvır zıvır ayrıntıya girmişsin bari sosyal hayattan bahset be adam !
Açıkçası Tarihçi olmayacaksanız vakit kaybı ,tavsiye etmiyorum.
