Karon
@Onkar
10 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü "mü"??Alıntı
Her gün yeni bir gün. Güneş her sabah bıkmadan yeniden doğabiliyorsa bizlerde yeniden doğmalıyız.
Hayır ya bir dakika tabi ki böyle bir şey yok! Kelimelerimiz, inançlarımız, düşüncelerimiz bize rehberlik etmeli evet ama ekstra bir yük yüklememeli. Pozitiflikten nasibimizi alalım ama polyanna da olmayalım.
Her gün güneş gibi doğmak zorunda değiliz, yataktan kalkamadığımız, süründüğümüz, parçalandığımız kırılıp ağladığımız günlerde olmalı. Sadece bunu yaşarken geçeceğini bilsek yeter. İşte bu pencereden bakınca aslında her yeni gün geri kalan hayatımızın ilk günü. Her yeni günde eski günlerden bir parça bulunur. Biz bize kalan parçalarımızı sevelim. Bugün yaşamak için güç aldığımız şey öfkemizse yarın bizimle yaşayan öfke kırıntısının bizimle olmasına fırsat verelim. Bazen hayat istediğimiz gibi gitmeyebilir, hatta bazen hayat hiç gitmeyip öylece duruyormuş gibi hissettirebilir. İşte o günler yapmamız gereken belki sadece o 'an'da kalıp bunu kabul etmektir.
Kitap bir sihirli değnek gibi benim hayatıma dokunmadı bence hiç bir kitabın misyonu da bu değildir. Maelle hayatta ki gerçeğini unutmuş biri olarak plansız bir yolculuğa çıkmak zorunda kalan ve yolda değişimi kabul eden bir kitap karakteri.
Gün sonunda ben de hissettirdiği en önemli şey:
- "Koşmayı bırak, sonu olmayan bir koşunun sana kattığı şey yalnızca yorgunluk hissi olur. Sorgulamadan, yargılamadan, sessiz-sakin ama sadece kendi yolunda yavaşça yürü, etrafına bak. Dinlenmek istediğinde içtiğin bir fincan kahve seni yolundan alıkoymaz korkma :)."
Reklam
Nazan Bekiroğlu ile ilk tanıştığım kitap Nar Ağacı. Normalde tarih romanı okumaktan pek keyif almam ama kitapta beni çok rahatsız etmedi. Dürüst bir yorum yapmam gerekirse bence kitap herkesin söylediği gibi aman aman mükemmel değil. Hikaye evet etkileyici özellikle Zehra ve Büyük Hanım'ın Trabzon'dan ayrılırken yaşadıkları, hayat mücadelesi ve İsmail'in akibetini öğrenmek için emekleri benim için kitabın en acıklı ve hassas yerleriydi. Yazarın betimleme gücü çok yüksek ama bence bazı yerlerde inanılmaz gereksiz uzatmalar yapmış. Bölümler arası geçişte kendi duygularını uzunca belirtmesi ne kadar gerekliydi bilemiyorum. Kitap güzel ama işte bu ! dediğim bir kitap olmadı. Asıl merak ettiğim hikaye karakterlerin sonraki yaşamlarıydı ama son bölümde 3-5 sayfada karakterler sadece tanıştı ve kitap bitti.
