Yemek sırasında albay karısının ağlamamak için çaba harcadığını fark etti.
Bu kesinlik onu telaşlandırdı.
Karısını tanıyordu.
Doğuştan sert ve kırk yılın acılığıyla daha da sertleşmiş bir karakteri vardı.
Oğlu öldüğünde tek damla gözyaşı dökmemişti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kadın sustu.
Ama yeniden konuştuğunda albaya aradan zaman geçmiş gibi gelmedi hiç.
"Bana öyle geliyor ki bu para hiç gelmeyecek," dedi kadın.
"Gelecek.
"Ya gelmezse?"
Albay yanıt vermek için sesini bulamadı.
''Emekli aylığımın gelmesine pek bir şey kalmadı artık.
"On beş yıldır aynı şeyi söylüyorsun.
"İşte onun için," dedi albay.
"Artık daha fazla gecikemez."
''Ayakkabılar geri gidecek," dedi albay.
"Geri almazlar," dedi kadın.
"Geri almak zorundalar, diye yanıtladı albay. "Yalnızca iki kez giydim onları.
"Türkler böyle şeyleri anlamaz," dedi kadın. "Anlamak zorundalar."
"Ya anlamazlarsa?"
"Anlamazlarsa anlamazlar."
"Kedini sakla albay. Oğlanlar onu çalıp sirke satarlar."
"Yabani hayvan gösterisi değil ki bu," dedi.
"Fark etmez," diye yanıtladı Suriyeli.
"İp cambazları kemiklerini kırmamak için kedi yerler."