Kitabı çok beğendim. Raif efendinin duygularını dışarı yansıtmaktan kaçınan ve içine dönük bir kişilikte olmasına karşı; Maria'nın, Raif efendiye zıt olaraktan sosyal ve duygularını ve düşüncelerini söylemekten çekinmeyen bir kişilikte olması ayrıca karakterin aralarındaki bu ilişkiyi hafif bir tempoda ve tatlı romantizm ile şekilenmesi kitabın incelikle yazıldığını gösteriyor. Bu kitabı örnek ile anlatsam 'pembe kiraz çicekleri' gibi bir kitap derdim, bize gösterdiği o hafif pembe ile yaydığı o kokunun güzeliği... Tam bahar dönemine uygun bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
"Dünyada bana 'Yandım!' dedirtecek hiçbir şey yoktur sanıyordum. Fakat ne kadar çocukmuşum... İnsan her şeye alışırmış... Ben de bu hayata alışıyorum sandımdı. Halbuki ne kadar yanılmışım... İnsan dünyaya sadece bir kadın veya bir erkek bulmak için gelmiyordu. Kendisini tamamlayacak bir ruh arıyordu."