'...Sevinç çığlıkları değil bunlar,acı dolu haykırışlar. Biliyor musunuz kırlangıçlar göçmen kuşlardır. Çok hızlı uçarlar. İşte o göç sırasında yüzlerce kırlangıç fırtınaya yakalanıp ölürmüş. Göçü başarıyla tamamlayan kırlangıçlar geldikleri ülkenin sıcak gökyüzünde kaybettikleri arkadaşlarını anımsar acıyla, öfkeyle böyle çığlıklar atarmış...' Okumayı en en en çok beklediğim kitap ve nihayet başlayabildim. İlk Ahmet Ümit romanım ve İlk Polisiye türünde romanım. Çok merak ederek başlamıştım. Bir yandan da düşünüyordum bir katil olur, bir sürü cinayet , suçlu yakalanır ve biter demiştim. Ama kitabın konusunun toplumumuzun kanayan yaralarını açığa çıkaracağını düşünmemiştim . Bir yanda pedofili bir yanda Mülteci sorunu, organ kaçakçılığı... Bu olayları yaşayanlar ya mülteci ya da annesiz,babasız olduğu için yurtlarda büyüyen insanlar. İnsan annesiz babasız büyüyünce hep bir şefkat ararmış yaşamayan bilemez tabi ki. Ona gösterilen yakınlığı , sevgiyi hep iyi algılarmış. Hele ki bu bir çocuksa sevinir kalbi huzur dolarmış, bilmezmiş karşısındakinin sapkın zihinlerini, aşağılık düşüncelerini... Kahrolsun bu mahluklar... Yine yaşamadığım bir konu ki mültecilik. Vatansız kalmadan bilinemez gerçekten. Koskoca dünya o kadar insan sizi sömürmeye çalışır . El uzatana gidersiniz ama orda da peşinizi bırakmazlar . Paranız olmasa organınızı isterler. Çaresizlik çok zor bişey çoook. Bazen anne babanız bile kullanmaya başlar sizi.Ve hep kullanılan çocuklar olur. Bu kadar masum oldukları için ilk onlar kirletilmeye çalışılıyor. Ama çocuklar asla kirlenmez, kirlenemez. Koca koca insanlar varken zaten çocuklara düşmez, düşmemeli bence. Ama bir gerçek de var ki : Okurken bu sorunların gerçekte yaşandığını bilmek insana acı veriyor.(Ne yazık ki ) Pedofili ki o kadar can sıkıcı bir konu

1000Kitap