Ne çok derdi var insanların. Benim de var ama insanların daha çok sanki. Bana bazen öyle geliyor ki dünyanın en büyük derdi benim içimdeymiş, bazen de geliyor ki hiç gamım kederim yokmuş.
Garson tek çay getirmiş. İlk yudumunu annem almış, sonra bardağı babama uzatmış. Her hafta bu luşmuşlar, bi çay söyleyip birlikte içerek açılmışlar birbirlerinin denizine. "Dudağımın iz bıraktığı yeri çevirip, oradan içerdi baban" diyor annem. Gördüğüm en güzel öpüşme sahnesi...