Orhan D. Tanşeknay
@Ordonay
Kendimi bir kaç cümleyle anlatmak kadar sevmediğim çok az şey vardır.
İnsan Terbiyecisi
Eh işte
Mersin
Kahramanmaraş, 11 Aralık 1985
53 okur puanıTemmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Muhtemelen size bunu söylememe gerek yok çünkü zaten biliyorsunuz ama ona sırılsıklam aşık olmam da sadece bir saat sürdü. Bu tip hikayelerde hep böyle olur değil mi? Ama benim için bir hikaye değildi bu, hayatımdı. Aynı zamanda Charlie Reade'in bahtıydı: Hem yaşı senden büyük hem de dudaklarını asla öpemeyeceğin bir kıza aşık ol. Dudağının olması gereken yerdeki yara izini memnuniyetle öperdim bu arada, abayı nasıl yaktığımı bundan anlayabilirsiniz. Bildiğim bir diğer şeyde dudakları olsun olmasın o benim gibilerin dengi değildi. O kaz besleyen bir kızdan daha fazlasıydı. Çok daha fazlası. Ayrıca güzel kız, ona tutulmuş Romeo'yla bir at aracılığıyla konuşmak zorundayken ne kadar romantik olabilirdin ki?
Reklam
Radar'ın yeni arkadaşının benimle dalga geçtiğini fark ettim. Azzızz'ın konuşup konuşamadığını sormuştum, Dora da başını sallamıştı ama aynı zamanda gülümsemişti. Ne şaka ama, sorularına cevap bulması için çocuğu ağzı olmayan genç bir kadına gönder.
Hiçbir şey kıpırdamıyordu. Pıtırtı sesleri yoktu. Bu beni rahatlatmadı; aklıma belki on, belki yüz ucuz korku filminden bir replik geldi: Bu hiç hoşuma gitmedi. Burası çok sessiz. Makul ol, sessiz olması iyi, dedim kendi kendime ama o taş çukura bakarken bu fikir o kadar da işe yaramıyordu.
Bay Tamam-dır Ha-Ha'ya ölüye saygısızlık sayılacak bu davranışı için kızgındım ama Bertie Bird'le karıştırdığımız boktan işleri düşünmeden de edemiyordum: arabaların ön camlarına köpek pisliği sürmek, posta kutularına havai fişek koymak, ağzına kadar dolu çöp kutularını devirmek, Metodist Kilisesinin tabelasına spreyle İSA 31 ÇEKİYOR yazmak. Hiç yakalanmamıştık ama ben yakalanmıştım. Bay Ha-Ha'nın bıraktığı dağınıklığa bakıp ondan nefret ederken kendi kendimi yakaladığımı fark ettim. O zamanlar, tuhaf yürüyen ve tuhaf konuşan ufak tefek adam kadar kötüydüm. Bazı açılardan ondan da kötüydüm. Ufak tefek adamın en azından bir amacı vardı, altın arıyordu. Birdie ve bense serserilik yapan etrafı sıçıp batıran çocuklardık sadece.
Tabii Birdie ve ben kimseyi öldürmemiştik. Haklıysam Bay Ha-Ha öldürmüştü.
Üç kişi bir sırrı saklayabilir, ikisi öldüyse tabii.
Reklam