Orkun Derikli
@Orkunder
31 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Zellenbur hikayesindenEdebiyat
“Lâ havle velâ kuvvete illâ billâhil aliyyilazîm- Euzubillahi mineşşeytanirracim.” Kâfurun kokusu, Allah’ın adı, Zellenbur sıkıştı, böğürdü, daha fazla dayanamadı,
arkaya kaçtı. Arka camdan dışarı, ön camdan tekrar içeri. Şoförün sırtı ürperdi, biri dürttü sandı, döndü, muavini kâğıt beşliği katlarken gördü. İçine bir kurt düştü.
Zellenbur'un Sıradan Bir günü hikayesindenEdebiyat
Zellenbur muavine, “Cebellezi moruk. Hacıla lan şu parayı!” Muavin heyecanlandı, çişi kapıya dayandı.
Kül Tablası hikayesindenEdebiyat
Gülseren uzun parmaklarıyla kül tablasını kavrayıp, “Küllüğü boşaltayım bari. On dakkada keşler gibi doldurduk,” diyor.
“Bırak sen. Yaparım ben,” diyor Semra.
“N’olucak abla, elime mi yapışır. Burası benim de evim.”
“Bırak, bırak. Benim de evimmiş. Evin tabii. Bırak sen ama.” Direktif soğuk bir hava estiriyor.
Kül Tablası hikayesinden
Semra dalgın. Hatırlamasıyla unutması anlık kısa hatıralar uçuşuyor. Bir erkek silueti. Benim, Muzaffer. Annesinin tiz sesi. Buyur Muzaffer Bey. Geç, şöyle otur damat. Gölgenin odada salınışı.
Kül Tablası hikayesinden
Semra’nın gözleri ıslak. Omuzları sarsılıyor, sessiz ağlıyor. Alev sönmüş, enkazdan yükselen nemli dumanlar pörsümüş.