Silius
@Orneking
Dostoyevski’nin 24 yaşında yazdığı ilk eseri. Dostoyevski’nin derin psikolojik analizlerinin ilk kıpırtılarını görüyoruz. Kendi üslubu konusundaki endişelerini, sefaleti, gururu, öz saygıyı içimizde yaşatıyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İçeriği bu kadar dolu gözüküpte; gerçeklikten bu kadar uzak, çelişkilerle dolu, akıl verip çözüm üretmeyen, özgürlük diyerek ütopya sunan bir kitap daha okumadım. Elbette toplum baskısından, dogmatik düşüncelerden, bize dikte edilmeye çalışılan şeylerin farkında olmalıyız, ideolojilere saplı kalmamalıyız, kendimizi yetiştirip bir birey olmalıyız. Bunlar zaten yeterince klişeleşmiş şeyler. Ancak yaşamın idamesi için gerekli olan şeyleri yok sayarak; toplumsal hayatı, hukuku, düzeni sanki insanın sadece yaratıcılığı engelleyen, özgürlüğünü kısıtlayan, hiç işe yaramayan şeylermiş gibi göstererek ya da seçme eylemi(tercih yapmak) insanı böler, özgürlüğüne kısıtlar gibi romantik laflar ederek sorunlara çözüm sunmuş olmuyorsun. Bu şuna benziyor: serbest oksijen radikalleri kanser yapıyor, kanser olmamak için nefes almamalıyız. Nefes almak totaliter demesinden korktum açıkçası.
Felsefenin daha ilk dersinde öğretilen; hikmet sahibi olmak, kendini bilmek, ‘ÖLÇÜLÜ OLMAK’tan bir hayli uzak. Adeta bedenimizi, biyolojimizi hiçe sayarak salt zihin yapısındaymışız gibi bir algı var kitapta.
‘İnsanın aklı ve hayal gücü olduğuna göre, kimliğini sınırlaması ya da zenginleştimesi için biyolojinin düzenlenmesine ve sınırlamasına gerek yoktur’. Yine bir zırva. Bende isterdim salt zihin olmak, ancak bedenim buna izin vermiyor. Beynimin içinde yalnızca hayal kuran bir yer yok, sürüngen beyni de var. Zaten beynin kendisi de totaliter. Ancak yaşamı idame ettirecek kadar. Yani totalitarizm ile özgürlüğün bir dengesi olmalı toplumsal düzen için. Kişi buradan entelektüel birikimiyle, bir birey olarak özgürlüğe ulaşabilir. Eğer toplumsal düzen olmazsa onu da başaramaz.
‘Bireyin toplumsallaştırma süreci, özgürlüğün kuruyup gitmesiyle eş anlamlıdır’. İnsan ‘SOSYAL’ bir varlıktır. Topluma
Edebi yönden müthiş bir kitap. Özellikle ilk bölümü gayet iyiydi. İkinci bölümde ülkemizin sorunları olan, herkesin bildiği ama kimsenin kılını kıpırdatmadığı; rant, her şeye siyasetin bulaşması, çarpık kentleşme, bazı terk edemediğimiz geleneklerimizin alt kültüre ait olduğu, siyasilerin basiretsiz-cahil oluşu, görgüsüzce batılılaşma vs değinmiş. Ancak olmayan birkaç durumu da varmış göstererek birazcık haksızlık etmiş. Ancak bu durum kitabın genelinin müthiş olmasına asla engel değil ve kesinlikle bu kadar düşük puanı haketmiyor.
Bazı bölümler Atatürk ile o kadar alakasız ki çok sıktı açıkçası. 1500’lerden itibaren Avrupa tarihi anlatıyor hoca. Halkın okuyacağı bir kitabı bu kadar ayrıntılandırılmamalıydı.
Hayal gücünü besleyecek, ileride hayatıma yön verebilecek bilgilerin olduğu bir kitap. Ancak cihaz kısmındaki gereksiz ayrıntılar ve tekrarlar , robotlar-uzaylılar konusunun gereksizliği, filmlerle ilgili ayrıntılar okumayı zorlaştırıyor ve sıkıcı bir hal alıyor. Diğer taraftan zihnin biyolojik olarak incelendiği kısımlar oldukça akıcı.
