Özümü dinləyərkən mən belə özüm haqqımda yanılarkən, hətta bəzən nə demək istədiyimi özüm belə başa düşə bilməzkən, kim bilir başqaları məni anlamaqdan nə qədər uzaqdır.
İçinde yaşadığımız dünyayı olduğu gibi görebilmek için,onu ilk defa görüyormuş gibi bakmak gerekir. Çünki alışkanlıklarımız,etrafımızdaki olağanüstülükleri görmemize engel olmaktadır.
Küçücük bir tohum bile Allah'ın rahmetinden ümitle nasibini alırken, kuşlar ümitle ve tevekkülle her sabah rızıklarını aramak için yola çıkarken, insan da ümidin peşine düşmeli, izini sürmeli. En küçük ihtiyacını dahi rahmeti bol olan Rabbinden istemelidir. En önce de onu tanımalı ve bilmelidir.
İnsana yakışan ümitli olmaktır...
Herkes kendi hayat filminin başrol oyuncusudur. Yaşadığımız sürece, küçük büyük, az çok her söz ve hareketimizi melekler kaydeder. Filmimizin çekimi, biz ölünce bitecek ve ahirette gösterime girecek. Bunu düşündükce, hayatımıza ve davranışlarımız ne kadar dikkat etmemiz gerektiğini daha iyi anlarız. Kalbimizin çekicisi ne kadar güçlüyse, bu mesajı o kadar çabuk alırız.