Özümü dinləyərkən mən belə özüm haqqımda yanılarkən, hətta bəzən nə demək istədiyimi özüm belə başa düşə bilməzkən, kim bilir başqaları məni anlamaqdan nə qədər uzaqdır.
Boğuyor mu seni samimiyetsizlik? Hasta mısın? Bir başına mısın? Kendini,kendine karşı zayıf mı buluyorsun? "Mülk O'nun" de.
O Màlik,mülkünde "istediği gibi tasarruf eder. Bana düşen pencerelerdrn ibretle seyretmek: 'Mevlà görelim neyler,neylerse güzel eyler'demek. Görevin bu senin. Rabbimizin harika icraatını ve her şeydeki fealiyetini ibretle bakıp seyretmek, 'maşallah, subhanallah' demek.
Elinden geliyorsa yardım etmek,dua etmek.
Güzelsin. Bak,şimdi daha da güzelsin.
Korkuyorum yollardan,çarşılardan. Kalabalıklara karışıp kaybolmaktan korkuyorum. Haksız da sayılmam hani. Seni unutmak,senden uzaklara düşmek tehlikesi o kadar fazla ki,korkum boşuna değil. Ne kazanırsam kazanayım, Seninle olmadıktan, Senin için kazanmadıktan sonra hep zarardayım.
"Bir yeşil yer bilirim ormanların içinde, / Bütün gün mavi bir gök,bir rüzgar,akşam esen. / Dedikodusuz bir köy, herkes kendi işinde, / ( . . . ) / Her an düşüneceğim: Allah ne kadar iyi! / Bir parça aşk, bir parça sevinc, su, güneş, ekmek, / Bahtiyar seveceğiz yaşamayı, ölmeyi. "
İnsan, arayan bir varlıktır. Ömrü aramakla geçer. İnsanların bir kısmı para,bir kısmı şöhret arar, onların peşindedir. Bunlarla huzura kavuşmak,mesut olmak ister. Bir kısmı da ilim arar,hakikat peşindedir. Onlarında gayesi,sonunda mutlu olmaktır.