Osman Faruk Mahanoğlu
@Osmanf
George Orwell 2025 yılında Doğu Türkistan'a gitse kitabının ismini 1984 değil, Doğu Türkistan koyardı.
Çin'in Doğu Türkistan üzerinde uyguladığı baskıyı, işkenceyi, zulümleri ucundan bazen görüyor ya da okuyorduk. Bu kitapla birlikte daha fazlasına şahit oluyoruz.
Sistematik bir asimilasyon uygulanıyor. İsrail, Filistin'e ne yapıyorsa Çin belki de daha fazlasını Uygurlara yapıyor. En azından Filistinlilerin bir direnme imkanı var, Uygurların Allah demeye bile hakkı yok.
Bunun yanında Çin'in propaganda için oynadığı oyunlar, Uygurların rahat yaşadığına dair söylemler biz dahil herkesi kandırıyor.
Doğu Türkistan'a giriş çok zor. Özellikle Taha Kılınç gibi Müslüman bir gazetecinin böylesine zor bir yolculuğu gerçekleştirmiş olması ve kitabı yayınlamış olması Doğu Türkistan için uyanmamıza vesile olsun.
Reklam
Bir seferde bile okuyabileceğiniz Mustafa Kutlu klasiği.
Dar bir alanda veya zamanda geçen olaylar, bence, tahmin edilebileceğinden daha büyük bir dünya sığdırıyor içine.
Mavi Kuş da öyle, bir otobüs, 24 saatten az bi vakit, bir kaç insan...
Çok farklı dünyaları bu otobüsün içine sığdırmış yazar.
Siz de kendinizi, bir bilet almış ve otobüste yerinizi almış gibi hissedebilirsiniz.
Beklenmedik bir sonun içinde bir başka beklenmedik son okuyucuyu bekliyor.
Romanın başındaki oğlak-yılan hikayesi bize kitapta hangi çatışmayı okuyacağımızın ipucunu veriyor.
Zalim-Mazlum çatışması ve bu çatışmanın "seyircileri"...
Buradaki "Seyirci" pasif değildir. Kimin mazlum kimin zalim olduğuna karar verir. İstediği zamanda kimlikleri yer değiştirir.
Yazar, kitapta zalim-mazlum-seyirci üçgenini Türkiye tarihinin ilk yarısında işliyor.
Kahramanın ismi "İşkenceci". Kahramanın bir ismini olmaması, okuyucunun kendini kahramanın yerine koymasını kolaylaştırıyor.
Kahramanın bir işkenceci olma süreci aile, toplum ve devlet ekseninde; ekonomik, siyasi ve sosyal olaylar çevresinde işleniyor.
Herkes hayatının belli dönemlerinde mazlum, belli dönemlerinde zalim olabiliyor. Bunu kimi bilerek kimi farkında olmadan yapıyor.
Seyirci olmak olaylardan uzak durulduğu algısını oluştursa da seyircinin alkışları zalimin ve mazlumun kimin olacağını belirliyor.
Biz hangisi olduk, hangisi olacağız? Son nefesimizi hangisi üzerine vereceğiz?
Küreselleşmenin, postmodernizmin ve internetin benlik ve özgürlük üzerine etkisini,
Ferdin, bireylikten çıkıp binbir parçaya bölünüşünün sebeplerini,
Tüm bunların insana yaşattığı 'anksiyete çağını',
Ve anksiyetenin sebep verdiği özgürlüğün baş dönmesini,
rahatlıkla okuyup anlayacağımız bir kitap.
Liseye yeni başlamış her gencin okuması gereken bir kitap.
Bu geçiş yıllarında farkında olmadığı dış dünyanın taarruzuna maruz kalan genç, yazarında bahsettiği hantallık, rehavet, şehvet ve tembellik ağına düşebiliyor.
Çağımızda bir gence, duygularını, düşüncelerini, hafızasını, iradesini nasıl yönetebileceği eğitimi verilmiyor. Ancak aralarından istinai durumları olanlar hariç.
Dış dünyanın saldırısı altında iç dünyasını keşfedemeyen, yönlendiremeyen genç, ona dayatılan ihtirasları özgürlüğün kendisi sanarak, gelecek olan pişmanlığı hissedemeyip, yaşamına devam ediyor.
En güzel dönemini hiç uğruna tüketen gencin, gençliği elinden gittikçe her alanda başarılı olma ihtimali de düşüyor.
Gençlikte yaşanan tembellik yerini umutsuzluğun getirdiği tembelliğe bırakıyor.
Bu minvalde, genç yaşlarda okunması ve dersler çıkartılması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Reklam