Dünyanın bütün dağlarında, ormanlarında, bîr tek yaprağı bile bir başkasının tıpkısı olarak yaratmamıştır Tanrı. Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz."
Karanlığın tipinde oturummuşum yukardan gökyüz Umut’um bırakmışım bir kovasın yanına geleçege doğru bir beklendim olmadan bir sarmaşık gibiyim dünyaya sarmışım ama kurumuşum her an kesilebilirim, yakıla bilirim oturmuşum karanlığın tipine gökyüzünde bir Yıldızlar bile yok bulutlar sarmış şehrimin üstüne yağmur yağdı yağacak karanlığın tipinde öğütken üstüme su damların bire bir yağacak düşüncelerimde boğulurken
Bir nükleer bomba patlayan yerden ne umut ekilir nede bir gelecek kafamızı içinde bir nükleer bomba patladı her şeyi kaybettik artık ne geçmiş var ne gelecek artık bir yıkık dökük bir hayattı içinde bir başımıza kaldık.