Osman alkan
@Osmlkn
yaşamak bir ihtimal
Ölmekte bir mucize
Kendimi cehennemin 7katinda haps olmuş gibi bir hisse kapıldım oturdum ağladım geceni bir yarısında, dışarıya baktım ruhumu özgürlüğe koşarken hayalin kurdum ayın metap halindeki sabah oluşuna 2.bucuk saat var oturdum sandalyenin üstüne pencereni kenarına, pencere doğuya bakıyordu yani güneşi doğuşun görebilecekdim eğer uykuya dalmasam.
Reklam
Çayım sekiz şekerlidir,
sigara üstüne sigara yakarım.
gerçek olmaya bir dünyada haps olan ruhuma ağlardım rutubet tutan şu odamda yok olmayı bekliyorum ruhumu özgürlüğe koşarken hayalin kurarım.
Bir dağın eteğinde yaşamaya başlatı bir ırmağı başıydı huzurlu bir yerde ev yapmış ve yaşam için makbul bir yer geçmişini unutmamaya yemini vardı. Hatırlamak bile istemiyordu, herşey geriye bıraktığı tuzlu raflarda birde bire kaldırılmış bir kitap gibi piyasada, kayboldu kaybolduğu çoğu kişini fark etmedin fark etenlende umursamadığın biliyor gibi birde kaçmayı seçti.
Yaşamayı seviyorum ama pek tercih edilecek bir şey olmadığında ki hiç önemsemiyorum, bir varmış bir yokmuş gibi bir masalda bile ibaret değildir yaşamamız, hikayelerde piyon bile olacak yer bulamadım. Edebiyat ve felsefe desende hep bir sahil kenarına attı bir başıma.
Yani yaşamayı sevmek yaşamaya değecek anlamına gelmiyor.
Yaşamın mucizesini ancak, beklemediğimiz şeyler olup bittiğinde gerçekten anlıyoruz.
Reklam