Üşüyorum hemde çok.
Sanki güneş dünyada uzaklaşmış. Dünya artik bir buz küpüne dönmeye hazırlanırken benim içindeki buzlarda artik daha cok dunuyordu herşeyde öyle bir sıkıldım ki dünyanı yedi harikasın görmüyordum gözlerime bir perte şekilmiş gibi artik cok uzagim heralde bir mazeret vardi. Artık güneş batmaya hazır bir daha doğar bilme ve tüm canlilar hayatta kalabilecek mi, bende yine herşeyi kontroli bir sekilde yaşayacak yine gülmek konuşmak
gibi eylemler yapacak mıyım yinede o güzel düşlere geri dönecektir, uzun bir sure bir koltukta oturup sigara üstüne sigara yatıp aglayacakmiyim bilemem ama yaşanması mümkünken
yaşamadığınız her gün veriyordu. anında bazen günlerce ve sadece hayal etsem yaşadığımız herseyi güle güle hayat güle güle geçmiş gule gule sol kulum ve sağ kolum ortasinda buluna varoluş meleği güle güle
Dünya dönüyordu kahrolası insanlar normal bir şekilde hayatlarını sürtüyordu. Bir dilencini bir gecekondu mahallesini tam ortasındaki yıkık bir evde ölü bulunması hiç kimseni umrunda değildi hiç bir gazete üçüncü sayfa haberide olmamıştı dünya dönmeye devam ediyordu ben ise tüm geri zekalılar gibi sigaramı içmeye devam ediyorum içimde insanlıkla ilgili bir gram bir his kalmamışken yaşamaya ne gerek var diyordum kendi kendime