Osman alkan
@Osmlkn
yaşamak bir ihtimal
Ölmekte bir mucize
Bir bitiş hikayesi bu aslında sadece bitiş tarihe bitiş olarak yazıldı Kafamın içinde başka bir yol yok başka bir hayat yok ve olmaz olamaz ben ben olma artık boş bir beden gezecek bu gezegende bu gezegen diyorum artık çünkü boş artık hiç bir canlı yaşamıyor artık yaşamayacak bu saatte sonra iki gözüm kapandı kulaklarım duymamaya başladı tüm duyu organları kaybedim dedim ya boş bir beden var artık bu gezegende bitti artık kayıp bittiş yok oluş hepsin içinde barındırdığı anlamı tam içindeyim...
wezkarya
Tüm hayallerimle bir gezegeni gölgesinde oturmuşum güneşin bakışındaki sonraki sonsuzluğun ışığı izliyorum kafamda milyonlarca soru binlerce soru işareti kendimi bir hiçliğe bırakmışım kafam il iz alabilecek kadar kalabalık diyordu yazar bende aynı durumdayım şuanda ne olacak bilmiyorum bir bilmesin içinde kayboluyorum gölgelerin içinde insansı bir yerde...
Ve bir hiçliğin içinde kendimi buldum bir kayıp vardı yanımda bir yok oluş ne istediğimi bilmiyordum.
ansızın çalıştığım iş yerinde istifa ettim yaşadım şehirde kaçtım yolda yaşanan kazaları izledim ölü cesetler yolda yatıyordu ambulans gelmesin bekliyorlardı hızla oradan geçti bindiğim otobüs bu arada otobüs yolculukların severim 10 saatti geçmeye yerlere hep kara yolu ile yolculuk yapıyorum en azında isteğimi yerde iner kendimi orta bir hiçlik, kayıp, bittiş hikayemi buradan başında geçme şansım olur geçmişe gitmek ne kadar doğru olur olmaz artık bilme ama düşünme zamanım var şimdilik.
wezkarya
Uzaklaşıyorum insanlarda gün geçtikçe, insan olan yerlerimi ve duygularım kaybediyorum kaçtıkça ne yapacağım bilmiyorum bu 20 milyon insanı yaşadığı şehirde bu kadar insanı yaşadığı bir şehirde kendimi nasıl kazana bilirim nasıl yalnızlığım yok edebilirim ve ya nasıl bu tüm düşüncelerde korkulabilirim ve intihar edebilirim bu manası ruh halimle nasıl yaşayabilirim.