Öykü Örgün
@Oykuorgun
“Momo”yu bitirdim ve… bu kitap kesinlikle bir ‘çocuk kitabı’ diyerek geçiştirilecek bir şey değil.
Hatta öyle ki, masal kıyafeti giymiş; ama bıyık altından koca bir insanlık eleştirisi gülümseten, insanı kendi içine çağıran o nadir eserlerden biri.
Okur yorumlarında “çocuk hikayesi” denmiş ama ben buna çok katılmıyorum. Çünkü kitabın kapağını açtığın anda karşına çıkan şey çocuksu bir hikâyeden çok, hayatın hızlanıp durduğu, insanların kendini kaybettiği, zamanın giderek pahalılaştığı bir dünyanın aynası.
Ve o aynada insan bir an durup kendi yüzüne bakıyor:
Ben ne yapıyorum? Bu koşuşturmanın içinde zamanımı kim çalıyor? Kendimden ne zaman uzaklaştım?
Michael Ende’nin dili öyle akıcı ki, hiç çaktırmadan seni kendi iç odana götürüyor. Cümleler sade, ama mesaj tokat gibi—hani böyle “neredeyse duydum ama görmezden geldim” dediğin gerçekleri çekip önüne koyuyor. O kadar sürükleyici ki, kitabı okurken bir noktada hikâye kayboluyor, sen kalsan yetiyor. Çünkü mesele Momo değil, mesele biziz.
Gri Adamlar’ın temsil ettiği o “yaşamı hızlandıran, ruhu yoran, insanı tüketen modern tempo”… işte onu o kadar ince bir zekâyla eleştiriyor ki, çocuk kitabı etiketi üzerine yapışıp kalınca, altındaki o dev sorgulama görülmez oluyor.
Ama ben okurken bunu net hissettim:
Bu kitap insanın hayat yönünü, ritmini ve kendine ayırdığı zamanı sorgulatıyor.
Momo’nun dinleme gücü…
Zamanın gerçek anlamı…
Sevginin, dostluğun, yavaşlığın, fark edişin kıymeti…
Hani sanki yazar kulağına eğilip “Zaman sandığından farklı bir şey… onu dolduran sensin” diyormuş gibi bir his veriyor.
Momo, insanın kendine yaklaştığı dönemlerde okunması gereken, içine çalışan, ruhun bir köşesine sessizce yerleşen bir kitap.
Basit değil. Hafif değil. Çocuk kitabı hiç değil.
Tam aksine, yetişkinlerin unuttuğu şeyleri
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gün içinde kitabın ilerleyişini düşündüğüm kitaplardan biri, bitirmek için sabırsızlanıp, kalbim ağzımda okudum kitabı. Çok güzel bir gerilim ve bir sonraki sayfa hikayenin neye evrileceğini tahmin etmek zor. Çok güzeldi. Favorilerime eklendi.
Bazı kitaplar kilit altında tutar insanı, ne o kitabı okuyabiliyor ne de başka kitaba dönebiliyorsunuz. Ben çoğu zaman kitapları yarım bıraktığımda hikayeyi merak eder döner bitiririm mutlaka, ama bu kitaba döneceğimi sanmıyorum. Seveni mutlaka olur ama yazarın da bahsettiği gibi yazarla dost olamadık. Şimdi bu kilidi açıp başka hikayelere geçme zamanı ..
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Mükemmeldi..1000Kitap
Bazı kitaplar sizin için yazılmış gibidir, Onu aramak, bulmak veya tesadüfen karşılaşmak “bir şeyleri doğru yaptım “ hissi verebilir. En azından bu kitabı okuduktan sonra, ben böyle hissettim. Nora’yla tanışmam beni hem biraz sarstı hem de kendi hayatımı dışarıdan bir göz olarak yaşamamı sağladı. Çok yakın zamanda kedim öldüğünde Nora gibi hissettim ve bu kitap sayesinde onunla vedalaşabildim. Kendi seçimlerimiz yüzünden kendi hayatımızın yasını tutmak yerine, yarının yeni bir gün olduğunu ve umudun hep var olduğunu çok güzel anlatmış. İyi ki hayatıma dokunan bir kitaba sahipmişim. Mutlaka herkesin okuması gerekiyor…
Puan vermedi·372 syf.··
Beğendi
·2025 1. kitabı
·32 günde okudu
·Okunma: 07 Haziran 2025 20:06
Okurken sizi alıp Ayvalık’ın o güzel sokaklarına götüren bir kitap. Sonraki sayfaları çok şaşırtmayacak ama aynı zamanda Yüreğinize bir kelebek konduracak Dönüş’ün hikayesi.
