Özge Bozkurt
@Ozesss
Odamda beni kitaplarım bekler.Bu yegâne tesellidir.
Lüleburgaz, 22 Ekim 1998
141 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
”Ailemizin öyküsü bizim öykümüzdür.Hoşunuza gitsin ya da gitmesin, bu bizim içimizdedir, bize aittir.”
Bilimsel olarak kanıtlanmış makaleler,alanında uzman kişiler tarafından kaleme alınmış bu kitap bir yüzleşmedir kendi fikrimce.Kişinin kendisiyle ve geçmişiyle,ailesi ve atalarıyla.Hiçbir şeyin sebebsiz ve tesadüf olmadığını kalıtsal miras aktarımı olduğunu düşündüğüm bir dönemde edindim bu kitabı.Travmalarımın bana ait olup olmadığını genetik aktarım ile edinip edinmediğimi sorguluyordum.Kitabı okurken içinde kendimi,sorularımı ve cevaplarımı gördüm.Küçük bir sarsıntının nasıl bir depreme dönüştüğüne şahitlik ettim.Yer yer hüzünlendim çokça şaşırdım ve öğrendim.Gözlerim buğulu bir yolculuk yaptım.
Bazen kalbin açılabilmesi için,kırılması gerekir ve iyileşmek, içimizle bağlantılı bir iştir.
Reklam
“Yaşamla ölüm arasında bir kütüphane var,” dedi. “Bu kütüphanedeki raflar sonsuza kadar gider. Her kitap yaşamış olabileceğin başka bir hayatı yaşama şansını sunar sana. Farklı seçimler yapmış olsaydın şu an nasıl bir hayatın olacağını görürsün… Pişmanlıklarını telafi etme şansın olsaydı, bazı konularda farklı davranır mıydın?”
İnsan yaşarken bulunduğu dünyanın yeterince farkında olamıyor; hırslarla,keşkelerle ve bitmek tükenmek bilmeyen yarışlarla bir ömrü gelişi güzel tüketiyoruz.İnsana yapılacak en iyi darbelerden biri olan, daha kötüsünü gösterip bulunduğun haline şükretmene teşvik etmek hep işe yaramıştır.Fakat bu da kalıcı bir çözüm değil.Hayat seçimlerimizin ve kaderimizin birlikteliğidir. Doğduğum yer kaderim fakat doğduğum yere çiçekler açtırmam benim seçeneğimdir.Bu yüzden nefes aldığın sürece başına gelen zorluklara ve kaderine şikayet etmek yerine değiştirebileceğin seçimlerde mükemmel olanı değil mutluluğu yakalamayı unutma.
Kitabı okurken bunları ve kendimi düşündüm.Seçimlerimi sorguladım.Belkilerin üzerinden geçtim.Sevdiğim bir kitap oldu.Ama bir çoğu da sevmemiş belki de içine dönüp bakmanı, yüzleşmeni sağladığı içindir.
“Eski uygarlıklar nasıl yıkıldıysa bu yeni uygarlık da geçip gidecek.Zaten herşey geçip gider.Geriye sadece kozmik güç ve madde kalır,onlar da ebediyen devam edecek,sonu gelmez bir akış içinde birbirleriyle itişip çekişicek.”
Jack London’ın bu şahane eseri 1912 yılında yayımlanmış olup 2012 yılında dünyayı saran “Kızıl Veba” isimli hastalığın uygar toplumu nasıl yok ettiğini anlatıyor.Yazarı tebrik etmek gerek,söylediği tarihten bir kaç yıl sonra dünya da Covid salgını oldu.Kaos hepimizi tüketti.Kitap “kıyamet sonrası dünya “ senaryolarının temelini oluşturuyor.İzlediğimiz sinema filmlerinin,okuduğumuz romanların temellerini bu kitap atmıştır.
Kitapta değinilen bir konu da hastalık sonrası oluşan batıl inançlar ve umut tacirleri! Yalancı,her konuya hakim çok şeyi bildiğini zanneden tiplerin peydah olup insanları aslı astarı olmayan şeylerle kandırıp,onların korkularından beslenmeleri! Ne kadar bilindik,tanıdık bir durum değil mi?
Şeytan, şuan aramıza gelse ne yapar sizce? Hali hazırda olan küresel sorunları daha da arttırmak için mi uğraşır? İçinde iyilik kalmış son insanların kalbine kötülük ekmeye mi çalışır? Şiddet ve öldürtmenin yollarını mı arar? Yoksa zevk ve tutku yoluyla insanların kanına girmeye mi çalışır? Belki hepsi belki de hiçbiri diyelim.Çünkü dünya giderek kötüleşiyor.İnsanlık olarak çirkinleşiyoruz.Doğayı ekolojik yönden bir çöplüğe çeviriyoruz.Hayvanların yaşam alanını daraltıyoruz.Cinayet planları yapıyor,en yakınımızı taciz etmekten çekinmiyoruz.Kötülük dahil evrimleşiyor bir sonrakini tahmin etmekte güçlük çekiyoruz.Söylemek istediğim, böyle bir dünya da şeytan saf kalır aramızda.Andreyev’in mistik bir dille yazılmış, türünün en nadide olan bu kitabı okumanızı tavsiye
ediyorum.İfadeleri ve çarpıcı gerçekleri ile vurucu bir eser.
