Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenine ele almak kâfidir... Şimdi anlıyorum ki değilmiş... Yollar görünmez kayalarla doluymuş ... Onlara çarpmamak lazımmış...
Diploma aldığım güne, en büyük ve en güzel günüm demiştim. Yanılmışım. Ben, asıl bugün dünyaya geldim. Bugünden itibaren insan olarak yaşamaya başlıyorum. Şimdiye kadar aciz bir çocuktum. Mukadderatım, başkalarının elindeydi. Beni başkalarının merhameti, inayeti yahut keyif ve hevesi idare ediyordu. Halbuki bugünden itibaren irademe sahip oluyorum. İyi yahut fena, mesut veya bedbaht olmak hep kendi elimde.