Gövde,bir kere yaşamaya başlayınca,bu işe kendi kendine devam edip gider.Ama düşünce öyle değil.Düşünceyi ben sürdürür,ben geliştiririm.Varoluşmaktayım.Varoluşmakta olduğumu düşünüyorum.
İşi biten her olay,kendi kendine bir kutunun içine usulca giriyor ve fahri olay niteliği alıyordu.Hiçliği düşünmek bu kadar zordur işte.Ama şimdi anladım,eşyanın,görünüşünü aşan bir varlığı yok.