"Annen yanında olmadığı zamanlar seni sevmiyor mu?" diye sordu.
"Elbette seviyor." diye yanıtladım.
"Bu sevgi gözle görülebiliyor mu?" diye sordu.
" Tabii ki hayır."
"Ama var.Tıpkı umut gibi,"dedi tatlılıkla.
Annemin payını düşen sadece iştir;çocuklar, yayık, yemek, çamaşır,bizi okula ve kiliseye hazırlamak, buzağıları sütten kesmek, çapa ve tırmık işleri için adam bulmak, iki yakayı bir araya getirmek ve her an tetikte olmak.Ama burası daha başka bir ev.Burada odalar ve düşünmek için zaman var.
"Ah, ne olursa olsun kadınlar neredeyse her zaman haklı çıkıyorlar"diyor.
"Kadınlara bahşedilen yetenek nedir biliyor musun?" "Nedir?"
"Olası sonuçları görmek.Bir erkek daha burnunu uzatmadan,aklı başında bir kadın yolun en sonunu bile görüp olacakların kokusunu alır."