Eğer bir insan durduk yere ağlamaya başlıyorsa iyileşiyor demektir. Tabi bu iyileşmeden kasıt aslında alışmak halidir. Bu bazen böyledir hayat alışkanlıklarımızın bir parçası haline gelir. Alışkanlıktır…
Kırıldım,
Kırılmadım dedim.
Bir insan küstüğün zaman beni sevmekten vazgeçeceğini düşündüm hep. Oysa seven insan her halinle severmiş seni. Olmanı istediği gibi değil. Senden bekleyeceği güven ve onu kırmamak olurmuş. Evet geç öğrendim sevmenin ne demek olduğunu. Ama vazgeçtim beni sevmesini beklediğim insanları kaybetmekten korkmayı bıraktım.
Bitti. Bu sondu.
Bundan sonrası hüzün… çıkış yok!
Seni düşünüyorum yine, nedendir bilmem. Seni tanıdığım günden beri hayatımın neredeyse her saniyesinde sen varsın aklımda. Belki deliliktir bu, sırf bir kere görebilmek için neler harcıyorum bir bilsen, böyle davranırmıydın, açıp kollarını sarılmazmıydın?