Gerçek mutluluk yaz yağmuru gibi birdenbire boşanmaz insanın başına. Davranışımıza, çevremizdeki insanlarla ilişkilerimize her gün azar azar çekidüzen vererek eksiklerimizi tamamlarız. Yavaş yavaş biriken bir şeydir mutluluk.
Ağlıyosununuz.
Köylüsünüz,birinin ailesi olmak ya da birinin ailesinden olmak için verdiğiniz tüm çaba, ömrünüzü adadığınız o küçük hayaller büyük savaşın altında kalıyor sonra siz yine de yaşıyorsunuz işte.
Kitapta olayların içine karışma içlerinden bir olma haberiniz olmadan oluyor. Aliman ve Tolganay ın umutlu haber beklerken yanlarında olan komşularından oluyosunuz mesela.Okurken ağlıyosunuz kitap bittiğinde de ağlıyosunuz. Yaşadıklarına, yaşayamadıklarına, okuduklarınız yerine kendinizi koyamayışınıza bile ağlıyosunuz.
İki gencin aile kurması, çocuklarının yeşermesi sonra umutlarının yaşamlarıyla kaybolmasını anlatıyor.