" Içime işleyen acıyı size değil bir suya bırakmayı öğrendim. Dal olmaktan vazgeceli çok oldu. Bu yüzden ne bir ağacım var bana beden nede çiçek açacak benden.."
Kömürleşmiş dalların üstündeki kırmızı ışık sönmek üzereydi. Nehre bakan tepelerden birinde bir çakal uludu, suyun öteki tarafından bir köpeğin yanıtı duyuldu. Çınar yaprakları hafif bir gece esintisiyle fısıldaşmaya başladı.