-Hiç üzerine bir uğursuzluk çöktüğü, sanki o beklediğin "iyi şeyin" asla gelmeyeceği hissine kapıldığın oluyor mu?
+ Evet, kapılıyorum. Gelmedi de zaten. Ama bak, halen buradayım; hâlâ nefes alıyorum.
– İşte sorun tam olarak bu. Ben sadece nefes almak istemiyorum.
– Hani o senaryolarda herkesin bir "arkı", yani kendini tamamladığı bir hikaye döngüsü vardır ya... İnsan bir yerden başlar, bir olay yaşar ve o şey onu bambaşka birine dönüştürür.
– Peki, benim “arkım” nerede?