Persephone
@P3rsephone
"yeraltında bir şey yiyenlerin, yeryüzüne çıkma hakları yoktur." - Hades ve Persephone
5 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Darenova.. bu çift beni bu kitapta bitirdiAlıntı
"Bütün bunları seni bir kez olsun alttan almadım diye mi yapıyorsun?" Dedi yeniden bana yaklaşıp. "Bir kere sana kızdığım için mi? Bu yüzden mi verdiğim hediyelerden kurtuluyorsun? Bu yüzden mi naguelinle öpüşüyorsun? Bu yüzden mi etrafa saldırıyorsun? Dikkatimi mi çekmeye çalışıyorsun?" Her cümlesi diğerinden daha büyük bir alevle çevrelenmiş oklara dönüştü ve hedefini ıskalamadı. Her zaman, tam on ikiden Daren. Ama bu defa ödülü yok.
Kolumu hırsla kurtardım. Artık gerçekten sinirleniyordum.
"Bana son söylediğin şeyi hatırlıyor musun?" Diye dişlerimin arasından konuştum. "Geri verebileceğini mi sanıyorsun?" Sözlerini tekrar ettim. Duruşu kaskatı kesildi. "Arkana bak, Daren." Çenemle merdivenden aşağıyı, az önce darmadağın ettiğim avluyu işaret ettim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Daren aşkımın tuttuğu anlardan biriAlıntı
"Daren..." diye mırıldandım.
Kendini çok zor tuttuğu ortadaydı. Buram buram öfke ve hiddet yayıyordu. Kelimenin tam anlamıyla burnundan soluyordu.
"Korkmaya başlıyorum," diye fısıldadım bu defa.
Gözlerini açtı.
"Benden mi korkuyorsun?"
Kaşlarımı çattım, "Elbette hayır, her yeri ateşe verecekmiş gibi görünüyorsun, senin için korkuyorum."
Bana söylediğim şey mümkünmüş gibi bakıyordu.
"Senin için her zaman nefes alınacak bir boşluk ayırırım." Dedi.
Zehir gibi bir adamı sevdim.
Zehirdi elleri, sözleri, öfkesi.
Zehirdi nefesi.
Bile bile üfledi.
Anlaşılmadığım her yerden, her insandan, her şehirden, her günden nefret ediyorum. Bu yüzden sessizlik iyi. Sessizlik güvenli. Sessizlik huzurlu.
Sessizlik en acı verici savaşma biçimi.
Sessizlik en acı verici yaşama biçimi.
Sessizlik acı verici.
"bana kendimi garip hissettirdiği için hoşlanmam, onlardan biri olamadığım için hoşlanmam, kendimle mutluyken birileri geldiğinde oradaki en garip kişi olmaktan hoşlanmam; sanki yaşamanın, mutluluğun formülünü bulmuşlar ama ben, hatta bir ben bulamamışım gibi hissetmekten hoşlanmam."
